Bezinning en bemoediging

“ Y O U   N E V E R  W A L K  A L O N E”

IN HOOP EN WERELDWIJDE SAAMHORIGHEID

Een bezinnend en bemoedigend bericht in het woord van de dag.
Vanuit de pastorale teams van de parochies Heilig Kruis Raalte,
Heilige Lebuinus Deventer en Heilige Marcellinus Enter

Het betreft hier een dagelijkse tekst- en/of videobijdrage aangeleverd door de verschillende teamleden en enkele parochianen. Het zal te lezen of te zien zijn op de webpagina’s van de bovengenoemde parochies.

Ter afsluiting - bijdrage pastor Gé Nijland

Bij de AFSLUITING van deze rubriek zoek ik deze laatste keer opnieuw mijn heil bij de liturgie. Graag geef ik in dit verband nogmaals het woord aan de dichter. Of om preciezer te zijn, aan resp. J. C. van Leeuwen en Willem Barnard.

Dit lied mag altijd klinken, ook in virale tijden:
Heer, laat uw Woord ons leiden, dat ons in alle tijden
Uw boodschap doet verstaan
Heer, wil met uw genade, uw kind’ren overladen
Opdat wij veilig tot U gaan

Gij zijt de weg en waarheid, leid ons in volle klaarheid
Uw woord als daaglijks brood
Leer ons uw liefde leven, leer ons aan ieder geven
Uw grote liefde tot de dood

En ook al is de aarde vervuild, mede door het virus, er is meer. Troost ten top :
De aarde is vervuld
van goedertierenheid,
van goddelijk geduld
en goddelijk beleid.

Gods goedheid is te groot
voor het geluk alleen,
Zij gaat in alle nood
door heel het leven heen.

Zij daalt als vruchtbaar zaad
tot in de groeve af
omdat zij niet verlaat
wie toeven in het graf.

Omdat zij niet vergeet
die godverlaten zijn:
de wereld hemelsbreed
zal goede aarde zijn.

De sterren hemelhoog
zijn door dit zaad bereid
als dienaars tot de oogst
der goedertierenheid.

Het zaad der goedheid Gods,
het hoge woord, de Heer,
Valt in de voor des doods,
valt in de aarde neer.

Al gij die God bemint
en op zijn goedheid wacht,
De oogst ruist in de wind
als psalmen in de nacht.

En als toegift:

Kom Heilige Geest
Vervul de harten van uw gelovigen
en ontsteek in ons het vuur van Uw liefde.
Zend uw Geest uit en alles zal worden herschapen
en Gij zult het aanschijn van de aarde vernieuwen.
God, die de harten van de gelovigen
door de verlichting van de Heilige Geest hebt onderwezen.
Geef dat wij de ware wijsheid mogen leren
en ons altijd over zijn vertroosting mogen verblijden.
Door Christus onze Heer. Amen..

Z A L I G  P I N K S T E R E N ! ! !

31 mei 2020 - Bijdrage Evelien Reeuwijk

In de brief die de Nederlandse bisschoppen hebben geschreven voor alle gelovigen bij gelegenheid van Pinksteren 2020 (de brief kunt u verder op deze site lezen), gebruiken ze de tekst van een lied dat de komst van de Heilige Geest afsmeekt. De tekst van het lied gaat als volgt:

Kom, Schepper Geest / Veni, creátor Spíritus
Kom, Schepper Geest, daal tot ons neer,
houd Gij bij ons uw intocht, Heer;
vervul het hart dat U verbeidt
met hemelse barmhartigheid.
Gij zijt de gave Gods, Gij zijt
de grote Trooster in de tijd,
de bron waaruit het leven springt,
het liefdevuur dat ons doordringt.
Gij schenkt uw gaven zevenvoud,
o hand die God ten zegen houdt,
o taal waarin wij God verstaan,
wij heffen onze lofzang aan.
Verlicht ons duistere verstand,
geef dat ons hart van liefde brandt,
en dat ons zwakke lichaam leeft
vanuit de kracht die Gij ons geeft.
Verlos ons als de vijand woedt,
geef ons de vrede weer voorgoed.
Leid Gij ons voort, opdat geen kwaad,
geen ongeval ons leven schaadt.
Doe ons de Vader en de Zoon
aanschouwen in de hoge troon,
o Geest van beiden uitgegaan,
wij bidden U gelovig aan.

Veni, creátor Spíritus,
mentes tuórum vísita,
imple supérna grátia,
quae tu creásti, péctora.
Qui díceris Paráclitus,
donum Dei altíssimi,
fons vivus, ignis, cáritas
et spiritális únctio.
Tu septifórmis múnere,
dextrae Dei tu dígitus,
tu rite promíssum Patris
sermóne ditans gúttura.
Accénde lumen sénsibus,
infúnde amórem córdibus,
infírma nostri córporis
virtúte firmans pérpeti.
Hostem repéllas lóngius
pacémque dones prótinus;
ductóre sic te praévio
vitémus omne nóxium.Per te sciámus da Patrem
noscámus atque Filium,
te utriúsque Spíriturn
credámus omni témpore. Amen.

Als u een wat ander type lied wilt horen om het Pinksterfeest te vieren,
kijk dan eens op de volgende link:

https://www.youtube.com/watch?v=cNlNOYOtLWo

Gebed

Kom, heilige Geest, (Veni Sancte Spiritus)
en vervul het hart van uw gelovige,
en ontsteek in mij het vuur van Uw liefde.

Zend uw Geest uit
en alles zal worden herschapen .
En Gij zult het aanzien van de aarde vernieuwen.

Zalige Pinksterdagen gewenst!!!!

30 mei 2020 - Bijdrage Ben Schotgerrits

Windkracht

De levensreis is als de wind,
soms mee en dan weer tegen,
we zeilen door het leven heen,
om sturing zeer verlegen.

Het liefst reizen we vóór de wind,
een briesje in de zeilen,
vertrouwend op kompas en roer,
een dieplood om te peilen.

We zeilen rustig en voldaan
en liggen lui te deinen,
wat kan ons deren, wie iets doen,
om ons te ondermijnen?

Maar plots hebben wij tegenwind,
ons hart vol angst en beven,
we moeten verder met de reis,
laverend door het leven.

De wind ontwikkelt zich tot storm
en scheurt een zeil aan flarden,
welhaast is er geen redden aan,
tóch kunnen wij volharden.

Wij reizen door een and're wind,
gedreven uit de hoge,
de Geest van Pinksteren geeft kracht
en is met ons bewogen.

Díe wind trekt door ons leven heen,
neemt ons het roer uit handen,
we varen Thuis, richting de kust,
naar hemels witte stranden.

Johannes 3:8 - Handelingen 2:2

Aagje Lingen
Uit www.gedichtensite.nl

29 mei 2020 - Bijdrage Mieke de Jong

7 geschenken - gymnastiekoefeningen van de heilige Geest

Gave van WIJSHEID
die aanvoelt wat echt is
voor mij en voor anderen.
Kom heilige Geest , laat mij groeien in wijsheid,

Gave van INZICHT
die helpt te begrijpen wat er gebeurt
rondom mij en in mij.
Kom heilige Geest, maak helder wat duister voor mij is.

Gave van GOEDE RAAD
die ik vind in het Evangelie
en bij betrouwbare mensen om mij heen.
Kom heilige Geest, dat ik goede keuzes mag maken. 

Gave van STERKTE
die weerbaar maakt en moedig
ook als het leven moeilijk is.
Kom heilige Geest, dat ik volhoud het goede te doen.

Gave van GELOOF
in God die heel veel van mij houdt
en mij houvast wil geven in het leven.
Kom heilige Geest, versterk mijn vertrouwen. 

Gave van LIEFDE
die mij het goede doet zien in elke mens
en helpt te vergeven en nabij te zijn.
Kom heilige Geest, ik wil U en mijn medemens liefhebben. 

Gave van ONTZAG voor GOD
die altijd verrassend nieuwe kansen schept
en mij helpt zijn schepping te eerbiedigen.
Kom heilige Geest, beweeg mij. 

Gebed : Kerk & Wereld Mechelen

28 mei 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

Op weg naar het Hoogfeest van Pinksteren…………..

Moge de vrucht van de Geest dag aan dag in ons groeien
Goede God,
geef ons de liefde
om onze ogen te richten op Jezus
en eerlijk te verlangen
om zijn hart voor de mensen te zijn.

Geef ons blijdschap
om dankbaar te leven
voor wat wij hebben
en voor wat wij voor anderen mogen zijn.

Geef ons vrede
om helder te zien
wat ons samenhoudt
en om te vergeten wat ons scheidt.

Geef ons geduld
om te aanvaarden
dat wij zwak zijn
en veel tijd nodig hebben om te worden
wat wij graag zouden willen zijn.

Geef ons vriendelijkheid
om gevoelig te worden
voor elkaars vreugde en pijn
en attentvol te leven.

Geef ons goedheid
om iedereen het beste te gunnen
en om elkaar nooit een dienst te weigeren.

Geef ons trouw
om het gegeven woord nooit te breken
en om in donkere dagen elkaar nabij te zijn.

Geef ons zachtheid
om te beseffen
hoe kleine wonden pijn kunnen doen
en om nooit één mens te kwetsen.

Geef ons ingetogenheid
om af en toe stil te worden
en tijd te maken om elkaar te ontmoeten.

Valeer Deschacht, priester

27 mei 2020 - Bijdrage Lonneke Gunnink-van den Berg


PINKSTEREN
Er is een geest die laat zich niet opsluiten

Er is een geest die waait waarheen zij wil
Er is een geest die ons kan vernieuwen
Er is een geest die ons verdriet kan troosten
Er is een geest die in ons krachtig kan worden
Er is een geest die ons kan inspireren
Er is een geest die ons bereikt
In mensen die naar elkaar omzien
Er is een geest die in vele talen spreekt
Die ons creatief maakt in moeilijke tijden
Er is een geest die onze eenzaamheid
Om kan buigen in nieuwe tweezaamheid
Ik bid: Kom Schepper Geest

Marinus van de Berg

26 mei 2020 - Bijdrage pastoor Cornelissen

Vertrouwen in de heilige Geest

In de twee nestkastjes in de pastorietuin van Lettele zitten twee mezen en ze hebben al jongen ! En wat zijn de oudermeesjes er druk mee.
Ze vliegen af en aan met tussen de snavel wormen en rupsen. Een prachtig gezicht. Elke dag ga ik even een tijdje in de tuin staan of zitten om te genieten van dit mooie schouwspel. En ik hoor de jonge meesjes al tjilpen. Het is nu wachten op het moment dat de jonge vogeltjes uitvliegen, sterk genoeg om zelf hun vleugels uit te kunnen slaan. Groot genoeg om hun eigen leven te leiden. Los van de ouders. Vliegen op eigen kracht…
Een aantal jaren geleden werd in parochies een vormselproject gebruikt dat zo heette; “Vliegen op eigen kracht”. Verwijzend naar het verhaal van de arend in het Oude Testament, het boek Exodus. Een arend duwt haar jongen op een gegeven moment uit het nest, zodat ze leren vliegen op eigen kracht. En alle begin is moeilijk. Daarom dat de moeder onder de jongen doorvliegt en hen op de wijd uitgespreide vleugels opvangt. En dit blijft ze doen, net zolang tot de jongen kunnen vliegen.
De leerlingen van Jezus zijn eigenlijk als die jonge vogeltjes. Ze zitten nog veilig in hun nest, terwijl de moedervogel, Jezus in dit geval, de hele dag bezig is om ze voedsel te geven, geestelijk voedsel. En zo bereid Hij de leerlingen voor op een leven zonder zijn lijfelijke aanwezigheid, zodat ze straks op eigen benen kunnen staan.
Maar helemaal op eigen kracht zal dat niet lukken! Jezus belooft zijn vrienden goddelijke hulp. Ze hoeven het niet helemaal alleen te doen. Net als die vogeltjes in dat nest zullen ze op eigen benen moeten staan, moeten vliegen op eigen kracht. Dat valt niet mee. Helemaal alleen, op eigen kracht. En Jezus wéét dat en Hij belooft de hulp van de heilige Geest.
Die goede Geest van God, die mensen helpt en enthousiast maakt. Die mensen begeestert en inspireert. Die Geestkracht, dáár mogen de leerlingen, daar mogen wij, op vertrouwen.
Jezus vertrouwt er op dat zijn leerlingen volwassen kunnen worden. En dat het is gelukt horen we in het boek van de Handelingen van de Apostelen. Die leerlingen doen het hartstikke goed. Enthousiast, inspirerend verkondigen ze de Blijde Boodschap van Jezus, ondersteunt door de kracht van de heilige Geest. We horen over een succesverhaal van de Kerk van het begin. Steeds meer mensen sluiten zich aan! Ze worden gedoopt en ze krijgen de handen opgelegd (H. Vormsel). En geleid dóór de H. Geest gaan deze gedoopten en gevormden de weg van Jezus. De weg van liefde!
Ze slaan hun vleugels uit… Maar vliegen enkel op eigen kracht, dat is er niet bij!
Zij en ook wij redden het niet zonder de inspiratie, de bezieling van de H. Geest!
Door doopsel én vormsel zijn ook we toegerust om de boodschap van Jezus te belijden en te beleven. Ook wij hebben de H. Geest ontvangen. Wij mogen allemaal in de kracht van de Geest getuigen van ons geloof. We mogen liefde en vrede brengen in deze gebroken wereld.
Liefde en vrede brengen aan mensen die op welke manier ook lijden vanwege de coronapandemie.
Liefde en vrede brengen aan mensen die zijn gevlucht voor oorlog en geweld.
Gevlucht voor vervolging vanwege geloof of afkomst.
Liefde en vrede uitstralen nu we – 75 jaar na de Tweede Wereldoorlog – toch zien dat in Europa het extreemrechtse gedachtegoed steeds meer aanhangers krijgt.
Meer dan ooit is het belangrijk even stil te staan bij wat mensen elkaar kunnen aandoen.
Maar meer dan ooit is het ook goed stil te staan bij wat mensen voor elkaar kunnen doen, kunnen betekenen.
Juist in deze dagen – van lockdown en social distancing- zien we dat meer dan ooit! Hoe mensen omzien naar elkaar…
Jezus heeft ons laten zien dat er licht zal zijn, ook als er misschien geen uitzicht is. Hij leert ons hoe belangrijk vertrouwen is. Zoals die kleine meesjes in de nestkastjes bij mij in de tuin dat vertrouwen in zich hebben en de sprong in het diepe wagen. Ze kunnen het.
Ze slaan hun vleugels uit en gaan verder op eigen kracht.
Mét de heilige Geest, die goddelijke Helper, zijn ook wij als die kleine meesjes die uit óns huisje tevoorschijn komen en de sprong wagen.
Een sprong in het diepe, in het onbekende, maar ook een sprong die ondersteund wordt door God zelf. God die de dragende grond is van ons bestaan. We kunnen nooit zo diep vallen of wij vallen in Zijn hand ! Op onze levensweg mogen we daar op vertrouwen!
Zoals de arend haar vleugels uitspreid en haar jongen opvangt. Zó is God. Hij draagt ons.
Hij is één en al zorg, liefde, trouw, barmhartigheid en vergeving. Eén en al aandacht voor ieder van ons. Dat hebben we mogen zien bij Jezus, die het gelaat is van Gods aangezicht.
Wie Jezus ziet, ziet God zelf! Ziet liefde.
Aan ons, als gedoopten en gevormden, om - in de kracht van de Geest - te getuigen van die liefde, van dat vertrouwen, van dat geloof. Dat we daaruit mogen leven en kracht mogen putten. En zo bidden we op weg naar Pinksteren, het feest van de H. Geest:
Kom, Heilige Geest,
vervul de harten van uw gelovigen
en ontsteek in hen het vuur van uw liefde.
Zend uw Geest uit en alles zal herschapen worden.
En Gij zult het aanschijn van de aarde vernieuwen.

Laat ons bidden;
God, Gij hebt de harten van de gelovigen
door de verlichting van de Heilige Geest onderwezen:
geef dat wij door die Heilige Geest
de ware wijsheid mogen bezitten,
en ons altijd over zijn vertroosting verblijden.
Door Christus onze Heer.
Amen.

25 mei 2020 - Bijdrage Wilhelmien Wichers Schreur

Het boekje ‘Beterschap’ is uitgegeven in 1999.
Toch past het helemaal in deze tijd.

Verrijkt
Ziek, heel ziek is ze geweest. Een virus overgehouden aan een reis door India.
Een virus, waar men geen greep op had. Het ene onderzoek na het andere.
Artsen, die het niet eens konden worden. En steeds beroerder voelde ze zich.
Het was om wanhopig van te worden.
het zou de reis van haal leven zijn. Was ze maar thuis gebleven.
De reis van haar leven werd een reis die haar leven totaal ontwrichtte.
Een reis die haar levenslang zou heugen, maar dan in uiterst pijnlijke zin.
Pas na een half jaar verloor het virus terrein en zette het herstel in.
En nu, weer een half jaar later, kun je zeggen dat ze weer de oude is.
Hoewel, de oude…
Het afgelopen jaar heeft haar wel veranderd. Heel schokkend, heel
ontgoocheld was het allemaal. Pijn die niet overging, een slopende moeheid.
Medicijnen die maar niet hielpen. Hun enige werking was een reeks bijwerkingen.
Een afschuwelijke tijd, ook en niet het minst vanwege haar baan.
Een baan waarvoor alleen zij in het bedrijf gekwalificeerd was.
Toch is ze ondanks alles door dat jaar van ziekte verrijkt. Het heeft haar
wijzer gemaakt, mooier, menselijker.
Ze heeft ontdekt waar haar werkelijke prioriteiten liggen. Sommige dingen
die ze vóór India als hoogst belangrijk ervoer, hebben hun urgentie verloren.
Weer andere zaken, die haar tot die tijd maar matig interesseerden,
hebben nu haar volle aandacht. Ze weet nu welke woorden haar dragen:
trouw, respect, verwondering, vriendschap, liefde.
Op deze grondwoorden is haar bestaan afgestemd.
Wijzer, mooier, menselijker. Haar buitenlandse reis mondde uit in een
binnenlandse, een innerlijke reis. Een reis door het continent van haar ziel.
Een vrouw ontmoette ze, een pracht van een vrouw.
Zichzelf ontmoette ze, zichzelf in haar ware gedaante.
(Hans Bouma en Evelyne Dessens)

Dat ook ons leven gedragen mag worden door geloof, trouw, respect,
verwondering, vriendschap en liefde.

24 mei 2020 - Bijdrage diaken Marc Brinkhuis

In gebed
Bidden is geloven. Geen activiteit is zo onmiddellijk een uiting van geloof dan gebed. Als we bidden richten we ons vol overtuiging, aarzelend, hopend tot God. We leggen onze zorgen, onze dankbaarheid, onze klacht, onze vreugde of verdriet bij Iemand buiten ons. Als we bidden praten we niet over God maar spreken tot Hem. De zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren is een zondag van gebed. Jezus is door God de Vader naar zich toegehaald. De leerlingen blijven als het ware verweesd achter. Jezus heeft hen wel een Helper, de heilige Geest, beloofd, maar die hebben ze nog niet ontvangen. Het boek Handelingen (1,13-14) beschrijft het aldus: Toen ze de stad binnenkwamen, gingen ze naar de bovenzaal waar ze gewoonlijk verbleven: Petrus, Johannes, Jakobus en Andreas, Filippus en Tomas, Bartolomeüs en Matteüs, Jakobus van Alfeüs, Simon de Zeloot en Judas van Jakobus. Zij bleven allen trouw en eensgezind in gebed, samen met de vrouwen, met Maria, de moeder van Jezus, en zijn broers. In gebed vertrouwen ze hun onzekerheid aan God toe en blijven bidden om zijn hulp, om de heilige Geest. Ook het evangelie van deze zondag is een en al gebed. Johannes beschrijft hoe Jezus tijdens het Laatste avondmaal een lang gesprek voert met zijn leerlingen. Het gesprek eindigt ermee dat Jezus zich tot God richt. Alles is gezegd en nu brengt Hij het bij de Vader. Jezus weet dat Hij binnenkort gearresteerd, veroordeeld en gedood zal worden. Hij bidt dat God nu zijn werk in Hem zal voltooien: Vader, het uur is gekomen! Verheerlijk uw Zoon, opdat uw Zoon U verheerlijkt. (..) Ik heb U op aarde verheerlijkt door het werk te volbrengen dat U Mij te doen hebt gegeven. Verheerlijk Mij nu, Vader, aan uw zijde, en bekleed Mij met de heerlijkheid die Ik bij U bezat voordat de wereld bestond. (Johannes 17,1.4-5). Jezus heeft zijn opdracht voltooid, met zijn lijden voor ogen kan en wil Hij niets anders dan zijn leven in Gods hand leggen.
Je leven in Gods hand leggen, misschien is dat wel een mooie definitie van bidden. Alles wat in je is telkens even bij God brengen. Soms is dat uit dankbaarheid, een andere keer omdat je niet weet hoe het verder moet. Ons leven aan God toevertrouwen. Hij gaat met ons mee, Hij kent onze vreugde en verdriet. Hij draagt onze lasten mee. Laat ons bidden…

23 mei 2020 - Bijdrage Clazien Broekhoff

Jezus bidt….
Jezus bidt, als Hij zijn einde voelt naderen.
Jezus bidt voor zichzelf: “Vader het uur is gekomen, verheerlijk Mij, opdat ik U kan verheerlijken; bereid Mij een plaats bij U in de hemel, opdat zo de weg bereid wordt voor allen die in Mij geloven.”
En Jezus bidt ook voor zijn leerlingen, voor ons:
“Vader, aan Uw mensen, die U aan Mij had toevertrouwd, heb ik alles van U laten zien. Zij hebben het aanvaard. Zij weten dat Ik van U kom. Voor hen, die zich aan U verbonden weten bid ik in het bijzonder. Door al hun werken blijven Mijn werken zichtbaar en daardoor ook Uw werken. Ik ben immers door U gezonden. Wij zijn één.
Bescherm hen met Uw grote macht.”

Wat een heerlijke gedachte is dat toch eigenlijk, dat Jezus voor zichzelf bidt aan het eind van zijn leven, maar ook voor ons. Zó intens voelde Hij zich met ons mensen verbonden, met zijn leerlingen, en dat zijn wij allemaal zolang wij ons in ons leven iets van God en Zijn Woord en werken willen aantrekken, zolang je dat een plaats wil geven in je leven.
Dan ben je iemand voor wie Zijn gebed telt, bestemd was.
Jezus bad ook voor jou, voor u.
Ik vind dat wel een troostrijke gedachte voor vandaag de dag!

22 mei 2020 - Bijdrage diaken Gauthier de Bekker

https://www.youtube.com/watch?v=QX_oy9614HQ
In het Pasen van Jezus zien we de belofte van God tot een volmaakter leven. Iets dat we nog niet geheel kennen maar waarin we geloven. Het vermogen om onszelf iets te kunnen ontzeggen ten bate van iets dat we nog niet helemaal kennen is een godsgeschenk aan de mens. Deze kwaliteit behoeft echter enige ontwikkeling (kijk maar naar het filmpje). Maar het loont de moeite. Immers het is de manier waarop talloze studenten, middels de droom van een geweldige baan zich motiveren tot studie. Het is de belofte van het weerzien van een geliefde in een langeafstand relatie. Het jaren lang sparen voor een pensioen. Maar ook dit principe is in werking in deze tijd van corona. We worden gevraagd om onszelf te beperken in sociale omgang om zo onszelf en andere niet ziek te laten worden. Dit voelt voor vele erg hypothetisch aan wanneer zij zelf niet ziek zijn. Toch is het dit niet. Het verbant met het erg schattige (martel) filmpje dat hierboven staat zit hem hierin: We kunnen nu iets doen, of wachten en vertrouwen dat de belofte waarheid wordt. Als mensen neemt ons vermogen om ons genot uit te stellen tijdens ons volwassen worden toe. Vandaar dat deze filmpjes het leukst zijn met kleinere kinderen. En wij allen worden gevraagd om nu de marshmallow te laten staan zodat we straks (we weten niet wanneer), zo nu en dan weer een, en uiteindelijk misschien wel onbeperkt veel marshmallows kunnen krijgen. Tegen die tijd deel ik deze graag met u rond een kampvuur!
Blijf thuis, Blijf gezond!

Hemelvaartsdag 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

Vandaag vieren we Hemelvaart en is er om 10.00 uur een eucharistieviering te volgen via live-streaming vanuit de Sint Nicolaas kerk te Schalkhaar. Hemelvaartsdag valt altijd op een donderdag, veertig dagen na Pasen en tien dagen vóór Pinksteren.

De Hemelvaart van Jezus luidt voor zijn leerlingen een nieuwe fase in ze zullen nog vaak aan hem terugdenken en herinneringen uitwisselen. Er zal gelachen worden en er zullen misschien wel tranen vloeien, zoals dat gaat bij een afscheid. Maar een ding is zeker: ze mogen niet bij de pakken neerzitten, niet naar boven blijven staren. En waarom zouden ze ook? Jezus is immers niet voorgoed weg. Hij is in de hemel opgenomen en dus overal en altijd ben hen. Dat is de boodschap van Hemelvaartsdag: Jezus is niet langer aan tijd en plaats gebonden, maar hij is op een nieuwe manier aanwezig bij zijn leerlingen en daarmee ook bij ons.
Hemelvaart 2020 verloopt geheel anders door de Coronacrisis. Het weer is prachtig, maar we mogen er niet massaal met z’n allen op uit om te fietsen, te wandelen en daarbij zijn de terrasjes ook nog eens gesloten.
Ik wens u allen een fijne Hemelvaartsdag en laten we vandaag extra een beetje op elkaar letten zodat iedereen gezond blijft.

20 mei 2020 - Bijdrage Ellen Spikkert

Gebed

Heer, ik ben een schakel in de ketting
die alle mensen met elkaar verbindt.
Gij hebt mij niet voor niets gemaakt.
Waar Gij mij zendt, zal ik het goede doen,
vrede stichten en waarheid verspreiden
-al besef ik het zelf maar half-
om Uw gebod te onderhouden.

 

 

Daarom, mijn God, vertrouw ik op U.
Wat ik ook word, waar ik ook ben,
wat mij mag overkomen,
niets kan mij van U scheiden.
En Gij, die Vader zijt en Vriend,
weet goed waarheen Gij met mij wilt.
Ik ben een schakel in uw ketting, Heer.
Al wat Gij doet heeft zin.

John Henry Newman (1801-1890)

19 mei 2020 - Bijdrage Ben Schotgerrits

Hemelvaart

Wat hebben zij gezien ? Er was
iets van u, een stem, een oogopslag,
een trillend licht in hun midden,
handen die andere wilden vinden,
een lichaam herinnering, doorzichtig
omringd binnen een landschap van
eindelijk vrede, iets van overkant,
nu nog hier, zwijgend, maar straks
overal opengebroken naar vruchtbare
dalen geluk : waar zij stonden
zagen zij het al allerwegen vervuld, over
het golvende land rondom stroomde
koren, oogsten te zwaar om te dragen,
psalmen van dank, want het zou eigen
zijn, hij had het beloofd, hij reikte
zelf de vlammende schoven aan,
de druiventrossen, de gouden raten
en het nieuwe lied.

Maar hij week,
alles scheen plotseling onzeker, hij
was er wel, maar toch ook niet,
hij scheen van het toegezegde rijk
niet te willen weten, hij beloofde wel
iets van kracht, maar wanneer ? Zij
stonden met lege handen, harten met
nauwelijks nog vermoeden van toekomst
en voor ze konden vragen om zekerheid, was
hij verdwenen, ergens omhoog, achter
een raadselachtige wolk.

Maar uit
het hulpeloos lege land rondom rezen
onverhoeds twee mannen op, gestalten
schitterwit, en klonken stemmen van
vaste belofte : hij komt terug zoals
hij is gegaan. En ook die mannen
verdwenen weer, maar nu had het
landschap een andere horizon, een
verdere verte, midden op de dag
iets van morgenlicht, en zwijgend
in geluk daalden zij samen
van de berg, naar de mensenstad.

Gabriël Smit

18 mei 2020 - Bijdrage Wilhelmien Wichers Schreur

Geloof, hoop en liefde

Soms dragen mensen een kettinkje met daaraan een kruisje,
een ankertje en een hartje.
Ze staan voor geloof, hoop en liefde.
Deze woorden betekenen heel veel voor ons.
Ze komen ook alle drie voor in de Bijbel.
Paulus schrijft hier bijvoorbeeld over in zijn brief aan de christenen
in Korinthe: voor ons blijven geloof, hoop en liefde over, deze drie,
maar de grootste daarvan is de liefde.
Deze drie woorden zijn voorwaarden voor ons leven.
Om te blijven hopen op vertrouwen, als elke basis onder ons wegvalt.
Om te blijven liefhebben ondanks teleurstellingen.
Om te blijven geloven in de liefde als een goddelijke kracht voor en
in iedereen.

Geloof
Ik geloof dat ik op aarde ben om iets moois,
iets goeds van mijn leven te maken, speciaal voor de ander.
Ik geloof dat ik mag genieten van alles wat deze aarde te bieden heeft,
maar nooit ten koste van de ander.
Ik geloof dat in naar de geest van Christus moet leven
en mijn medemens de hand moet reiken door met hem mee te leven
en hem begrip en liefde te tonen.
Ik geloof dat ik door zo te leven mijn leven zin geef.
Een leven het waard is om geleefd te worden.

Hoop
Hopen is toch blijven leven in de vertwijfeling,
en toch blijven zingen in het duister.
Hopen is weten dat er liefde is, is vertrouwen in het morgen.
Is in slaap vallen en wakker worden als de zon weer opgaat.
Is bij storm op zee, land ontdekken.
Is in de ogen van de ander lezen dat hij je heeft verstaan.
Zolang er nog hoop is, zolang is er ook bidden,
en zolang zal God je in zijn handen houden.
(Henri Nouwen)

Liefde
Liefde, eenmaal uitgesproken als Uw woord van het begin.
Liefde wil ons overkomen als geheim en zegening.
Liefde, die ons hebt geschapen, vonk waarmee Gijzelf ons raakt,
alles overwinnend wapen, laatste woord dat vrede maakt.
Liefde luidt de naam der namen waarmee Gij U kennen laat.
Liefde vraagt om ja en amen, ziel en zinnen metterdaad.
Liefde waagt zichzelf te geven, ademt op van goede trouw.
Liefde houdt ons in het leven, daarop hebt Gij ons gebouwd.
Liefde laat zich voluit schenken als de allerbeste wijn.
Liefde blijft het feest gedenken waarop wij Uw gasten zijn.
Liefde boven alle liefde, die zich als een hemel welft
over ons: wil ons genezen. Bron van liefde, Liefde zelf!
(Sytze de Vries, bij Hooglied)

Ik wens u allen veel geloof, hoop en liefde.

17 mei 2020 - Bijdrage Evelien Reeuwijk

Quo Vadis?
(Waarheen gaat Gij?)

Volgens het apocriefe geschrift, Handelingen van Petrus (waarschijnlijk uit het jaar 200), ontkwam de apostel Petrus, op aandringen van de leden van de christengemeente die aandrongen op zijn vertrek, aan de christenvervolgingen van keizer Nero te ontsnappen. Door een tip dat hij gearresteerd zou gaan worden, kon hij de stad op tijd ontvluchten. Maar even buiten de stad, op de Via Appia, kwam hij echter Jezus tegen. ‘Quo vadis, Domine?”, vroeg Petrus Hem. “Eo Romam iterum crucifigi”, zou Jezus hem geantwoord hebben. ‘Ik ga naar Rome om (opnieuw) gekruisigd te worden’.
Voor Petrus was dit een teken dat hij niet Rome moest ontvluchten maar juist om moest keren om de geplaagde christengemeente te ondersteunen en te bemoedigen. Petrus werd in Rome in het Tullianum gevangengezet. Net als de apostel Paulus. Een middeleeuwse vertelling zegt dat Petrus zijn bewakers doopte met water uit de bron die hij in de gevangenis liet ontspringen. In hetgeen ons is overgeleverd van de oude gevangenis is aan het begin van de trap naar beneden, naar het laaggelegen tullianum, een deuk in het steen te zien. Hier zou Petrus zijn hoofd hebben gestoten. Petrus werd ondersteboven gekruisigd in het Circus van Nero (het antieke stadion voor wagenrennen in Rome).
Volgens het geschrift zegt Petrus tegen de ‘mensen van de weg’, de eerste christengemeenten:
Maar Petrus zei tegen hen: ‘Als dit de wil van de Heer is, dan zal het zo gebeuren, zelfs als wij het niet zouden willen. Maar wat u betreft, de Heer is in staat om uw geloof stabiel te maken, het uw fundament te laten zijn en het naar buiten toe uit te dragen. Hijzelf heeft het geplant, dan zult u ook anderen planten, door Hem. Maar ik, zolang de Heer wil dat ik in dit lichaam leef, zal niet tegenwerken, maar ook, als Hij zich bij mij roept, zal ik mij verheugen en blij zijn.’

16 mei 2020 - Bijdrage pastor Gé Nijland

Deze bijdrage is wellicht weinig origineel, hoewel…
Graag refereer ik ermee aan de indrukwekkende gebedsdienst van paus Franciscus in de veertigdagentijd vanwege het coronavirus.
Dit evangelie is toen gelezen en er volgde een prachtige overweging daarna. Wij zitten allemaal in hetzelfde schuitje, iets dat bijna uniek te noemen is. Het gaat de hele wereld aan.

Lucas 8, 22-25:
Op een dag stapte Hij met zijn leerlingen in een boot en zei tegen hen:
“Laten we naar de overkant van het meer gaan”.
Ze staken van wal en tijdens de overtocht viel Hij in slaap.
Toen barstte er op het meer een storm los.
De boot maakte water en zij raakten in nood.
Ze maakten Hem wakker en riepen: “Meester, Meester! Wij vergaan!”
Hij stond op en bestrafte de wind en het woeste water.
Ze bedaarden en het werd stil.
Hij zei: “Waar is jullie vertrouwen?”
Met schrik en verbazing zeiden ze tot elkaar: “Wie is dat toch, dat zelfs wind en
water naar zijn bevelen luisteren?”

Dat wij als leerlingen van Hem steeds ons vertrouwen mogen behouden. Volgens Hem is daar alle reden voor.

15 mei 2020 - Bijdrage Mieke de Jong

Witte Hostie Jezus

Mist u het ook dat u de heilige Communie in deze Corona-periode niet kunt ontvangen?
Want wie wil niet als hij/zij ter communie gaat ‘zich verliezen in God als een druppel in de oceaan....... Leven van Hem om te kunnen leven voor Hem!’, zoals de pastoor van Ars het uitdrukt.

We hebben mogen ontdekken en/of verdiepen dat de Kerk ons in omstandigheden als deze het gebed van de geestelijke communie aanreikt, geformuleerd door de heilige Alphonsus de Liguori:
‘Mijn Jezus, ik geloof dat Gij in het allerheiligst Sacrament tegenwoordig bent. Ik bemin U boven alles en verlang U in mijn hart te ontvangen, maar ik kan dit nu niet doen. Daarom bid ik U: kom op geestelijke wijze in mijn hart. Ik omhels U, alsof Gij reeds gekomen zijt en verenig mij geheel en al met U. Laat mij nooit van U gescheiden worden.’

In de livestream-eucharistievieringen van onze parochies hebben velen van ons voor het eerst kennisgemaakt met dit gebed dat ons verlangen tot uitdrukking brengt om Jezus in ons hart te mogen ontvangen.
Daarbij is het bemoedigend en troostrijk te ontdekken dat de geestelijke communie genadekracht heeft: als de priester communiceert voor ons allen, dan ontvangen wij door hem en via het gebed van de geestelijke communie dezelfde genade en kracht als communiceerde ieder van ons daadwerkelijk.

Zo is ook de eucharistische aanbidding, het kijken en luisteren naar Jezus in het heilig Sacrament, een wijze van geestelijk communiceren, ‘van bedelen om genade.’
Ook via de livestream van diverse parochies kunt u zich regelmatig bij de aanbidding van het heilig Sacrament aansluiten.
‘Jezus wacht op u in dit Sacrament van de Liefde’, aldus de heilige Paus Johannes Paulus II.

Witte Hostie Jezus

Witte Hostie, Jezus, die U geeft aan mij;
Witte Hostie, Jezus, blijf en leef in mij.
Zie mijn handen, Jezus, ik geef ze U allebei,
laat mij Uw zegen spreiden, Jezus, werk door mij.

Leer mij troosten, Jezus, droefheid, zorg en pijn;
laat Uw zachte blijheid in mijn woorden zijn.
Moet ik lijden, Jezus, o wees dan bij mij,
laat het ons samen dragen, Jezus, Gij in mij.

Witte Hostie, Jezus, blijf Uw kind nabij;
leer mij waken, Jezus, als gij zwijgt in mij.
Witte Hostie, Jezus, geef U zo aan mij,
dat ik door U leve, Jezus, Gij in mij.

 

 

De citaten zijn uit ‘Eucharistie, krachtbron voor geestelijk leven’, 
Nicolas Buttet, Sint Petrus Canisiusstichting
Het gebed ‘Witte Hostie Jezus’ in 2015 gekregen van oma Beltman 
tijdens de wekelijkse aanbidding in de Vredeskapel te Schalkhaar.

14 mei 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

Overvloed 

Heel veel mensen hebben een overvloed aan muziek,
maar ze zijn van binnen niet blij.
Heel veel mensen hebben een overvloed aan televisie,
maar ze zien elkaar nauwelijks.
Heel veel mensen hebben een overvloed aan zenders,
maar ze kunnen elkaar niet ontvangen.
Heel veel mensen hebben een overvloed aan geld,
maar ze zijn armer dan ze zelf weten.
Heel veel mensen hebben een overvloed aan kennissen,
maar ze kennen niemand echt.
Heel veel mensen hebben een overvloed aan goden,
maar de onbaatzuchtige God is hun onbekend.
Heel veel mensen zoeken naar echt contact
naar echte ontmoeting die niet te koop is,
maar die je ontvangt als je omziet naar elkaar,
als je aandachtig leeft met elkaar.

Marinus van den Berg

13 mei 2020 - Bijdrage Lonneke Gunnink-van den Berg

Normaal-heid
Herkent u dat, het gevoel even weer het helemaal normale te kunnen voelen? Of het ooit weer helemaal normaal zal zijn, zoals het vóór de pandemie-uitbraak normaal was, is natuurlijk nog maar de vraag. Maar ik kan er wel naar verlangen. En dan is er voor mij één ding dat helpt: mijn tuin. (Dat kan ook heel klein: in een paar potten.) Ik kijk en lees daarvoor graag het Engelse tv-programma en bijbehorend magazine (in het Nederlands) Gardeners’ World. In dat Engelse programma hadden ze daar een mooie term voor, die we natuurlijk niet goed in het Nederlands kunnen vertalen. Zij noemden dat verlangen naar de normaal-heid. En dat is wat de natuur ons biedt. Die groeit en bloeit gewoon door. De vogels gaan door met nestelen en voer zoeken. Zo ook de vlinders en insecten. Zij hebben geen weet van corona of COVID-19.

Ik was het vóór de pandemie-uitbraak al van plan en ik was er vorig jaar met kruiden mee begonnen, maar ik ben nu toch echt een moestuintje gestart. Wat heerlijk is dat. Heerlijk om met je handen in de aarde te zitten. Heerlijk om de zon, de wind, de regen te voelen. Het allermooiste is natuurlijk alles te zien groeien. Dan te ontdekken dat er niet tegenop te eten is. Met name tegen het groeien van de peterselie, rucola en rode pluksla is niet op te eten. Een maaltijd klaar gemaakt, mmm heerlijk even iets uit eigen tuin erbij doen.

Afgelopen weekend kwam ik er dan eindelijk aan toe om ook e.e.a. te zaaien. Ik kan ze wel de grond uit kijken! Maar zo werkt het natuurlijk niet. Geduld is een schone zaak.
Even die normaal-heid ervaren. En er dan weer tegen kunnen. Ik hoop dat u er iets van herkent - in uw eigen tuin, pot of ergens in een geïmproviseerd kasje binnen - en het zelf ook als een bemoediging kunt ervaren.

12 mei 2020 - Bijdrage pastoor Cornelissen

In deze meimaand – Mariamaand – bidden we vol vertrouwen op voorspraak van Moeder Maria om bescherming tegen het coronavirus

O goede Moeder, Onze Lieve Vrouw ter Nood,
Wij geloven in uw zorg, in uw medeleven
en uw voorspraak bij Jezus uw Zoon.
Daarom komen wij vol vertrouwen tot u
en wij vragen door U aan de Heer:
Bevrijd ons land van de Coronaepidemie,
genees en sterk de zieken en zegen hen die zorg voor hen dragen.
Geef wijsheid aan onze bestuurders en geef dat wij spoedig
weer kunnen samenkomen om ons geloof te vieren.
Bevrijd ons van onrust en angst, verlicht ons in pijn en verdriet.
Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten,
geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen,
geef ons licht waar het donker is.
Maria, bescherm ons en onze dierbaren,
geef ons overgave aan de wil van de Vader
en leid ons veilig naar Jezus, uw Zoon.
Amen

11 mei 2020 - Bijdrage Wilhelmien Wichers Schreur

In deze meimaand, Mariamaand, een gebed tot haar die ons allen zo dierbaar is.

Maria,
Voordat we met z’n allen weer op weg gaan,
willen we nog even stil blijven staan.
Bij Maria, door God, als Moeder ons gegeven,
want juist Maria betekent zoveel in ons leven.
Hoe vaak zullen wij als gelovige mannen en vrouwen
in angst en nood onze handen vouwen?
En vragen: Maria, help toch, is dit echt Gods besluit?
Hoe komen wij deze zorgen weer uit?
Zorgen in ziekte, in tegenspoed, met werk,
zorgen om kinderen die het moeilijk hebben met de kerk.
Maria hebt u er wel eens bij stil gestaan,
dat onder de H. Mis onze gedachten vaak gaan,
naar dingen die ons in huis bezig houden?
Geldzorgen, ruzies die ons toch berouwen.
Zou u dan vandaag, daar dacht ik nu aan,
voordat wij weer met onze dagelijks werk bezig gaan,
eens even naar Uw Zoon willen gaan,
die alle namen van ons in Zijn handen heeft staan.
En zeggen: Luister Jongen, geef al deze mannen en vrouwen,
in ons een geweldig vertrouwen.
En geef aan jong en oud en stuk voor stuk,
in hun aardse bestaan een beetje geluk.
Laat ze niet jaloers zijn op elkaar,
Want ieder huis draagt zijn kruis, dat is zeker waar.
Alleen kun je daar misschien,
aan de buitenkant zo weinig van zien.
Geluk, echt geluk, enkel maar een kleinigheid,
een gesprek, een gebaar, soms een beetje van je tijd.
Kijk, Maria, Uw Zoon zal vast zeggen: Ik help ze deze dagen.
Dat ze allemaal iets goeds uit zullen dragen.
(schrijver onbekend)

Ik hoop dat wij, nu wij ons weer steeds wat vrijer kunnen bewegen,
er voor onze naaste zullen zijn.
En, wanneer we in de buurt van de kerk zijn,
even binnenlopen en een kaarsje bij Maria laten branden
als dank voor het leven dat ons gegeven is.

Moederdag 2020 - Bijdrage diaken Marc Brinkhuis

Moeder Maria
Op Moederdag mogen we ook bijzonder denken aan de Bijbelse moeder bij uitstek: Maria. Eerlijk gezegd vertelt het evangelie niet heel veel over Maria, toch is het genoeg om een diepe indruk na te laten. Als moeder ontmoeten we haar in de kerstverhalen. Ze wikkelde Hem in doeken, vertelt Lucas. Een eenvoudig handeling: een moeder die haar pasgeboren baby beschermt en koestert tegen de kou. Tegelijk is het een handeling van ontelbare moeders, vaders, van al die zorgzame mensen die een nader willen beschermen. Helemaal aan het eind van het evangelie staat Maria onder het kruis van Jezus. Een moeder ziet haar zoon sterven. Wat een pijn moet er door haar hart gaan. Ze is daar in de Bijbel sprakeloos. Ze staat er onder het kruis. Stabat Mater… Ook hier staat zij voor al die mensen die niet wegvluchten van de pijn en het lijden van anderen. Ze hebben vaak geen andere troost dan er te zijn. Het lijkt een machteloos gebaar, maar dat is het niet. Door er te zijn erken je de mens in nood, je laat zien dat haar of zijn lijden gekend wordt. Maria is er voor Jezus bij zijn geboorte en bij zijn sterven. Een moeder bij haar kind. Vlak voor Jezus sterft, geeft Hij Maria als Moeder aan de geliefde Leerling. En de Geliefde Leerling is vanaf nu haar zoon. Het is bijzonder dat de leerling geen naam heeft: wij mogen allemaal die leerling zijn. Jezus geeft zijn moeder aan ons. In een van de oudste Marialiederen vragen wij om haar moederlijke bescherming:

Tot u nemen wij onze toevlucht:
Wees onze bescherming, heilige Moeder van God.,
Wijs onze gebeden niet af als wij in nood zijn,
Maar verlos ons uit Alle gevaren,
Gij, glorierijke en gezegende Maagd.

9 mei 2020 - Bijdrage Clazien Broekhoff

In het Oude Testament staat een verhaal van een volk, dat door de woestijn trok, 40 jaar lang, leven in onzekerheid, nieuwe regels die gaan gelden om de samenleving te regelen tot welzijn van iedereen: het is het Exodusverhaal van het volk Israël, als ze bevrijd worden van de onderdrukking uit Egypte en op weg gaan onder leiding van Mozes naar nieuw land. Alleen…. Ze weten niet hoe lang het duurt en onderweg zijn er allerlei onzekerheden, ontberingen, ze hebben honger en dorst en regelmatig zijn ze boos op Mozes.
Ze krijgen de 10 geboden aangereikt om hun nieuwe samenleving te regelen met elkaar.
Soms zie ik een parallel met onze samenleving nu. En toen kwam ik deze tekst tegen:

Hoe kijk jij naar deze maanden?
Hoe beleef jij dit moment,
nu nog midden in de chaos
waar je zelf een deel van bent?
Anders werken, niet naar school nu,
alles via internet,
afstand houden, handen wassen,
bang zijn dat je wordt besmet…

Niemand heeft hiervoor gekozen,
niemand heeft dit ooit gewild.
Het verspreidt zich als een schokgolf
en de hele wereld trilt.
Wat betekent dit voor later?
Niemand die dit nu al weet.
Maar er zal vast niemand wezen
die dit voorjaar ooit vergeet…

Wat ga jij nog eens vertellen
aan wie ná jou komen zal?
Kijk jij terug op deze maanden
als een diep en donker dal?
Of zie jij ook goede dingen?
Zeg jij straks: ”Het was geen feest,
maar we kwamen elkaar nader
en dat is toch goed geweest”?

Greet Brokerhof-van der Waa

8 mei 2020

https://youtu.be/VXPEzE9VjNM

7 mei 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

VRIENDEN

Vrienden zijn...
Als het leven over rozen gaat,
samen lachen, samen blij zijn.

Vrienden zijn...
Als één een moeilijke weg te gaan heeft,
meegaan, samen de weg wandelen. 

Vrienden zijn...
Als de storm slaat in iemands leven,
een arm slaan, om die ander heen. 

Vrienden zijn...
Als tranen regen vormen van tegenslag,
samen zijn, luisteren en troosten. 

Vrienden zijn...
Zij die blijven geven om de ander,
zonder verwachting, noem dan vriendschap. 

Vrienden zijn...
Kostbaar, onbetaalbaar, Gods geschenk,
weten, niet wij alleen, Híj kan Helpen! 

(van Lineke Huisman)

6 mei 2020 - Bijdrage Ellen Spikkert

Maria,
goede Moeder,
neem ons als uw kinderen bij de handen leer ons wat het betekent
beschikbaar te zijn voor Gods wil in ons leven
Leer ons stil te worden,
leer ons zwijgen in het gebed,
leer ons luisteren naar Gods aanwezigheid,
leer ons het waaien van de Geest aanvoelen,
leer ons een bedding te zijn van Gods vrede,
een bron waar velen Hem kunnen ontmoeten.
Maria, goede Moeder,
bid voor ons.
Amen

(bron onbekend)

Bevrijdingsdag 2020 - Bijdrage Ben Schotgerrits

1945
Midden in de oorlogsnacht
hunkerden we naar wat licht.
Een strijd die ons veel onheil bracht;
deed deuren van de vrijheid dicht.
Vervolging en gevaar in 't land,
vernieling, dood, onzekerheid.
De vijand sloeg met harde hand,
men was als mens zijn vrede kwijt.

Maar toch brak de bevrijding aan,
want God laat nooit alleen.
Hij blijft in onheil naast ons staan,
het is vol wond'ren om je heen.

2020
Midden in de corona nacht
zoeken we samen naar wat licht.
Als alles op bevrijding wacht
lijken vele deuren dicht.
Als overal de stilte spreekt.
berichten wie zijn heen gegaan.
Een zekere vrijheid ons ontbreekt
en je alleen moet blijven staan,

breekt toch eens de bevrijding door
want God regeert ons leven.
Straks zingen we: God gaat ons voor
en zal ons steeds Zijn liefde geven.

(dichter: Diny Beijersbergen-Groot) 

Dodenherdenking 2020 - Bijdrage Wilhelmien Wichers Schreur

Elk jaar wordt de dichtwedstrijd ‘Dichter bij 4 mei’  gehouden onder jongeren van 14 tot 19 jaar. De winnaars dragen hun gedicht voor tijdens de Nationale Herdenking op de Dam of tijdens herdenkingen in de voormalige kampen Amersfoort, Vught en Westerbork. Het zijn bijzondere gedichten die ieder mens raken.
Mauricio Plat schreef in 2014 dit prachtige gedicht:

Welkom in mijn wereld

Welkom in mijn wereld.
Daar waar racisme niet bestaat,
waar liefde ademt in elk leven
en niemand iemand haat.
Waar geen conflicten zijn
en niemand het woord corruptie kent.
Waar alleen de kleuren van je hart
vertellen wie je echt bent.

Een wereld waarin politici
geen loze beloftes uiten.
Waar kinderen niet worden geboren
om vervolgens te misbruiken.
Waar een 2 minuten stilte niet nodig is
waar een oorlog nooit geweest zou zijn
en niemand zijn dierbaren mist.

Mijn wereld is een wereld
die zich laat zien in mijn dromen
Waar geluk en vrede heerst.
Waar ieder mens in mag wonen
en niemand een ander zijn leven beheerst.
Welkom in een wereld,
waar alles magisch lijkt
maar nog altijd een sprookje is
ver van de werkelijkheid.

De magische wereld van Mauricio lijkt wat dichterbij te komen. We zien heel veel mensen die er voor elkaar zijn. Mensen die elkaar helpen in deze crisistijd. Mensen die doen wat Jezus van Nazareth heel zijn leven heeft gedaan: er zijn voor ieder mens, zonder onderscheid.

3 mei 2020 - Bijdrage Evelien Reeuwijk

Dietrich Bonhoeffer
Op 9 april jl, afgelopen witte donderdag, is het 75 jaar geleden dat Dietrich Bonhoeffer op persoonlijk bevel van Hitler in het concentratiekamp Flossenbürg in Beieren is vermoord. Bonhoeffer was een de Duitse theoloog en predikant aan de luthers-evangelische Oudpruisische rijkskerk. Hij is met name bekend als verzetsstrijder tegen het nazi-regime.  Hij heeft tal van boeken geschreven, waaronder een dagboek over zijn keuze om in verzet te gaan.
In de Broederenkerk zouden we een tentoonstelling hebben dit voorjaar, georganiseerd met de PKN gemeente van de Lebuinuskerk in Deventer.
Om aan deze protestantse theoloog enige aandacht te geven, volgt hieronder een fragment van zijn teksten uit het boek Brevier.

Grondslag van iedere broederschap
‘Broeders [en zusters] in de Heer’ noemt Paulus zijn gemeente in Fillipenzen 1:14. Maar ‘broeder’ is de een voor de ander alleen door Jezus Christus. Ik ben de ander een broeder door datgene, wat Jezus Christus voor en aan mij gedaan heeft, en de ander is mij tot broeder geworden door wat Christus voor en aan hém gedaan heeft. Dat wij alleen broeders zijn door Jezus Christus is een feit van onmetelijke grote betekenis. Zo is niet de naar de ernstige, naar broederschap verlangende vrome mens die mij tegemoet komt, de broeder met wie ik in deze gemeenschap te doen krijg. Neen, broeder is de door Jezus Christus verloste mens die van zijn zonden vrijgesproken is en tot geloof en het eeuwig leven geroepen is. Wat iemand als christen in zichzelf ook moge zijn, in alle innerlijkheid en vroomheid, kan geen grondslag zijn van onze gemeenschap…[..] Gemeenschap met de ander heb ik en zal ik alleen hebben door Jezus Christus.’

Uit: Dietrich Bonhoeffer, Brevier, Uitgeverij Ten Have Baarn, 2001, blz. 131
PS: de cursief gedrukte toevoeging is uit de NBG/KBS bijbel van het door Bonhoeffer geciteerde bijbelvers.

2 mei 2020 - Bijdrage pastor Gé Nijland

Onderstaande tekst is ontleend aan een boekje met de titel “Leven met elkander” en bevat de gedachten van Dietrich Bonhoeffer over christelijk leven en met name omtrent thema’s als de dag alleen, de dag met elkaar, de dienst en biecht en avondmaal. Ik kies voor een gedeelte uit het hoofdstukje ‘De dag alleen’. Dit uiteraard vooral vanwege het feit dat dit voor menigeen in deze bizarre tijd ook de realiteit is.

Bonhoeffer schrijft, op blz. 56:
“……..Het Woord komt niet tot de luidruchtigen, maar tot de zwijgenden. De stilte van de tempel is het teken van de heilige tegenwoordigheid van God in Zijn Woord.

Er is een onverschilligheid, een afwijzing zelfs, die in het zwijgen een geringschatting van de openbaring van God Zin Zijn Woord ziet. Dan wordt het zwijgen verkeerd begrepen als het plechtig gebaar, als het mystieke boven-het-Woord-willen-uitkomen. Het zwijgen wordt niet begrepen in zijn wezenlijke relatie met het Woord als het eenvoudige stil worden van de enkeling onder het Woord Gods. Wij zwijgen vóór het luisteren naar het Woord, omdat onze gedachten reeds op het Woord gericht zijn. Zoals een kind stil de kamer van zijn vader binnenkomt. Wij zwijgen n a het luisteren naar het Woord, omdat het Woord nog in ons spreekt en leeft en woning maakt. ……..Wij zwijgen alleen ter wille van het Woord en dus niet om aan het Woord te weinig eer te bewijzen, maar om het op de juiste wijze te eren en in ons op te nemen. Zwijgen is tenslotte niets anders dan wachten op het woord van God om door Gods Woord gezegend terug te keren.

Dat het echter nodig is dit te l e r e n  in een tijd waarin het gepraat de overhand heeft genomen, dat weet iedereen, en dat het daarbij juist gaat om werkelijk te zwijgen, stil te zijn, zijn tong eens te beteugelen, dat is tenslotte alleen het nuchtere gevolg van het geestelijk zwijgen. Het zwijgen voor het Woord zal evenwel zijn uitwerking hebben op de gehele dag. Hebben wij geleerd voor het Woord te zwijgen, dan zullen wij op de dag ook met zwijgen en spreken goed kunnen omgaan. Er bestaat een ongeoorloofd, verwaand, een trots en beledigend zwijgen. Daaruit blijkt al, dat het nooit kan gaan om het zwijgen op zichzelf. Het zwijgen van de christen is een luisterend zwijgen, een nederig zwijgen, dat ter wille van de ootmoed ook elk ogenblik kon worden verbroken. Het is het zwijgen dat in relatie staat met het woord. Zo bedoelt Thomas à Kempis het, als hij zegt: “Niemand spreekt juister dan degene die gaarne zwijgt”.

In het stil zijn ligt een wonderbaarlijke macht besloten voor de verduidelijking, de zuivering en de concentratie op het wezenlijke. Dat is al een feit dat in het gewone leven bekend is. Maar het zwijgen voor het Woord leidt tot het juiste luisteren en daarmee ook tot het juiste spreken van het Woord Gods op het juiste ogenblik. Veel onnodigs blijft ongezegd. Maar het werkelijk-belangrijke en helpende kan vaak in weinig woorden worden gezegd.”

Het gedwongen alleen zijn en in je vrijheid beperkt zijn is natuurlijk een weinig wenselijk iets. Tegelijkertijd kennen we niet voor niets de uitdrukking ‘van de nood een deugd maken’. Bonhoeffer geeft daartoe een duidelijke aanzet die blijvend aktueel is in feite.

1 mei 2020 - Bijdrage Mieke de Jong 


Heilige Jozef bid voor ons
We kennen de heilige Jozef natuurlijk allemaal als de bruidegom van de heilige Maagd Maria en als de wettelijke vader (voedstervader) van Gods Zoon, Jezus. De heilige Jozef is de patroonheilige van de timmerlieden en arbeiders in het algemeen. Verder is hij patroonheilige van België en Canada en wordt hij aangeroepen als patroon van maagden, religieuze communiteiten, echtgenoten, het huisgezin en van stervenden. Paus Pius IX heeft de heilige Jozef in 1870 uitgeroepen tot beschermer van de Kerk. Paus Johannes XXIII heeft hem beschermheer van het Tweede Vaticaans Concilie gemaakt.

In de liturgie van de Kerk wordt op de 1e dag van de Meimaand (Mariamaand)
de heilige Jozef als arbeider uitgelicht.

‘Zijn voorbeeld helpt ons begrijpen, dat wanneer de mens zich helemaal overlevert aan de wil van God, hij een doeltreffend arbeider wordt in het plan van God die alle mensen verlangt te verenigen in één enkele familie, één enkele bijeenkomst, één enkele “Ecclesia”.’
(citaat uit de homilie van Paus Benedictus XVI, 18 maart 2009)

De heilige Jozef was zo’n man, want God was werkzaam in zijn hart en in het werk van zijn handen. De heilige Jozef deed wat God van hem vroeg: hij nam Gods Zoon Jezus in zijn armen, liet Hem onder zijn hoede in zijn familie opgroeien, leerde Jezus het vak van timmerman… en maakte Hem vertrouwd met de Joodse wet, met psalmen en gebeden.
Het was God zelf, mensgeworden in Jezus, voor wie hij in geloof en vertrouwen werkte en aan wie hij dienstbaar was.

Mogen we naar het voorbeeld van de heilige Jozef en onder zijn bescherming
vooral ook in deze Corona-tijd ons werk verrichten zoals God het van ons vraagt
en daarbij Jezus’ woorden indachtig zijn:
‘wat ge aan de minsten der mijnen hebt gedaan, hebt ge aan Mij gedaan’ (Mt. 25,40).
Mogen we zo werkend toegroeien naar ‘één enkele familie, één enkele ecclesia’ van God, onze hemelse Vader en Schepper van hemel en aarde.

Bidden we daarvoor tot de heilige Jozef
en bidden we ook voor al die mensen in beroepsgroepen
die hun werk nu niet mogen uitvoeren en daardoor in nood verkeren.

Wees gegroet, heilige Jozef,
gij die overstelpt werd met genade.
De goddelijke Redder rustte in uw armen
en groeide op onder uw ogen.

Gij zijt de gezegende onder de mannen
en gezegend is Jezus,
het Kind van Maria, uw maagdelijke bruid.

Bid voor ons, heilige Jozef,
-aangesteld als vader van Gods zoon-,
In onze zorgen voor het innerlijk leven,
voor het werk, de familie, de gezondheid.
Bid voor ons, heilige Jozef
alle dagen van ons leven tot aan onze dood.
Amen.
(bron gebed : www.noveenshop.eu)

30 april 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

Wij samen
Of ze jong zijn of oud,
mensen gaan graag met elkaar om.
Om samen te praten of te zwijgen.
Zo voelen ze zich gerust, want ze weten:
er is iemand aan mijn zij.
En wat ze zoeken is voor allen gelijk:
vrede, geborgenheid, Licht
geven en ontvangen in de schaduw van het leven.
God, wij weten hoezeer mensen elkaar nodig hebben.
Daarom bidden wij, dat wij altijd iemand mogen vinden
om samen mee op weg te gaan.
Niemand mag alleen staan.
Geef dat wij nooit ons hart sluiten voor elkaar.
En als iemand ons vraagt, waar we heen gaan,
laten we U dan noemen,
die liefde is en vrede, geborgenheid
en de zin van ons bestaan. Amen.

29 april 2020 - Bijdrage pastoor Cornelissen

Brief van Paus Franciscus voor de Meimaand
Corona-gebeden van de paus

Paus Fran­cis­cus heeft afgelopen zater­dag - 25 april - een korte brief ge­pu­bli­ceerd met gebe­den voor de mei­maand in deze Corona-tijd.
Hierbij de Neder­landse tekst ter bemoediging en hoop in deze verwarrende tijd.
 Paus Fran­cis­cus
Brief van de Heilige Vader
Aan alle gelo­vi­gen in de maand mei 2020 

Beste broe­ders en zusters,

De meimaand nadert, waarin het volk van God zijn liefde en vere­ring voor de Maagd Maria uitdrukt. Het is in deze maand een mooie gewoonte om thuis met de familie de rozen­krans te bid­den. De beper­kingen van de Coronapandemie hebben ons "ge­dwon­gen" om het hui­se­lijke aspect tot uitdruk­king te brengen, ook vanuit spi­ri­tu­eel oog­punt.
Daarom wil ik ie­der­een uit­no­di­gen om opnieuw te ont­dek­ken hoe gewel­dig het is om in mei thuis de rozen­krans te bid­den. Je kunt dit samen of voor jezelf doen; houdt reke­ning met beide opties en beslist wat beter is in uw omge­ving. Er is in ieder geval een geheim hoe het moet: in eenvoud. En het is ge­mak­ke­lijk om goede gebedssjablonen te vin­den die u kunt volgen, zelfs op in­ter­net.
Ik bied u ook de teksten van twee gebe­den aan de Heilige Moeder aan, die u aan het einde van de rozen­krans kunt bid­den en die ik zelf in mei in de geest met u zal bid­den. Ik voeg ze toe aan deze brief zodat ze voor ie­der­een be­schik­baar zijn.
Beste broe­ders en zusters, als we samen met het hart van Maria, onze moe­der, naar het aange­zicht van Christus kijken, zal dit ons steeds meer als een gees­te­lijk gezin verenigen en ons helpen deze be­proe­ving te over­win­nen. Ik zal voor u bid­den, vooral voor degenen die het meest lij­den, en bid alstublieft voor mij. Ik dank u en zegen u uit de grond van mijn hart.

Rome - Sint-Jan van Lateranen, op 25 april 2020, het feest van St. Marcus de Evan­ge­list

Gebed 1
O Maria,
je schijnt altijd op onze w