Bezinning en bemoediging

“ Y O U   N E V E R  W A L K  A L O N E”

IN HOOP EN WERELDWIJDE SAAMHORIGHEID

Een bezinnend en bemoedigend bericht in het woord van de dag.
Vanuit de pastorale teams van de parochies Heilig Kruis Raalte,
Heilige Lebuinus Deventer en Heilige Marcellinus Enter

Het betreft hier een dagelijkse tekst- en/of videobijdrage aangeleverd door de verschillende teamleden en enkele parochianen. Het zal te lezen of te zien zijn op de webpagina’s van de bovengenoemde parochies.

1 april 2020 - Bijdrage pastor Gé Nijland

Een gedicht dat de Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer schreef in gevangenschap. Ondanks zijn omstandigheden schrijft hij het volgende gedicht. Naast de bemoediging die er ontegenzeggelijk uit spreekt is het bovendien een getuigenis van geloof en hoop. In en voor alle tijden.

Uit de bundel: ‘Van goede machten’.

Laat warm en stil vandaag de kaarsen branden:
Gij hebt ze in onze duisternis gebracht.
Breng, als het zijn kan, ons  weer bij elkander.
Wij weten het, uw licht schijnt in de nacht. 

Zij het dat diepe stilten ons omringen,
laat ons toch horen, Heer, als nu voorheen,
het lofgezang dat al uw kinderen zingen,
het volle lied der wereld om ons heen.

Door goede machten wonderbaar geborgen
wachten wij rustig, wat ons lot ook zij.
God is met ons in de avond en de morgen,
en elke nieuwe dag is Hij nabij.                                                                                   

31 maart 2020 - Bijdrage Mieke de Jong-Souren

De Kruisweg, de weg van Jezus en de mensen

Door het Corona-virus  ervaren we het lijden en de angst van mensen dichtbij en veraf.
In heel de wereld en in allerlei hoedanigheden zijn er nu mensen die het kruis van ziekte, eenzaamheid, verlies en verdriet dragen. En denken we ook aan al die mensen die lijden onder geweld, onrecht en uitbuiting.
Je mag geloven dat je eigen lijden en het lijden van alle mensen in de kruisweg van Jezus is opgenomen.
De kruisweg van Jezus is immers verbonden met die van mensen door alle tijden heen.

Vanaf deze plek kunt u biddend en mediterend de kruisweg meelopen langs de staties van de Broederenkerk in Deventer.(klik om de kruisweg te bekijken)

Moge de weg van Jezus ook u tot troost en kracht zijn.

  

30 maart 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

God heeft ons een prachtige aarde gegeven 
maar wij mensen zullen nog heel hard moeten werken
om deze aarde weer te maken tot een paradijs. 
Het milieu, de natuur, de dieren hebben de afgelopen tientallen jaren te lijden gehad.
Het individualisme heeft sterk de overhand gekregen waardoor verbondenheid en saamhorigheid
ver van de mensen is komen te staan.
Nu in deze tijd van de Coronacrisis lijken allerlei acties op radio en TV ervoor te zorgen dat het menselijke 
in ons weer wordt aangesproken en realiseren we ons dat mensen mensen nodig hebben om te kunnen leven.
En dat besef van ‘het samen doen’ zijn we de afgelopen jaren toch wel even kwijt geweest.

IK WOU DAT IK VOOR EEN KEER EEN TOVENAAR KON ZIJN………is de titel van onderstaand lied.
Toveren lukt ons niet, we hebben wel wensen, zeker in deze tijd. Laten we daarbij vertrouwen op ons geloof in God,
want het lijkt dat we deze crisissituatie niet de baas kunnen. Daar is een hogere macht voor nodig.
Laten we bidden en hopen dat God ons de kracht geeft dat we de crisis te boven komen
en dat we daarna onze draai weer kunnen vinden in het leven en SAMEN een kentering kunnen maken zodat onze
prachtige samenleving weer een paradijs wordt.

https://m.youtube.com/watch?v=DCx_PZvnXQM

29 maart 2020 - Bijdrage Lonneke Gunnink-van den Berg

En ondanks alles op weg naar nieuw leven!
Het voelt zo tegenstrijdig. De lente die -na een bijzonder lange tijd van alsmaar regen- in al zijn vrolijke kleuren, bloesems en zonlicht losbarst. Nieuw leven, en dat tegenover de strijd die in de hele wereld geleverd wordt tegen het coronavirus. Als ik naar het nieuws kijk, lijkt het alsof er alleen maar ziekte, heftige ziekte, en dood is. Dat is natuurlijk niet zo, maar soms bekruipt me dat gevoel wel.

Ik werk thuis en zie al die bloesempracht. Ik zie kleine en grotere vogels van het door ons gestrooide zaad en verkruimeld brood pikken, zich nestelen en zich gedragen alsof ze zich van geen kwaad bewust zijn. Dat zijn ze zich ook niet … wat weten zij van hoe het er in de mensenwereld aan toegaat? Bijna jaloers word ik op ze, op die kleine vogels. Maar ik zie er tegelijkertijd ook iets moois, iets hoopvols in. Want juist nu valt die lente meer op. Ik hoorde het ook al iemand op televisie zeggen: alsof de uitbraak van al dat nieuwe leven ons nu nog meer opvalt dan in al die andere jaren. Omdat we er waarschijnlijk nu ook zoveel meer behoefte aan hebben.

We zitten in de veertigdagentijd. Je zou het bijna vergeten. Maar het is wel zo. We zijn bovendien al een heel eind op weg naar Pasen. En ja, ondanks de crisis die ons wereldwijd treft zal het straks toch Pasen worden. En het zal Hemelvaart en Pinksteren worden. Is dat niet mooi?

Die uitbraak van nieuw leven in de natuur doet me daarnaast denken aan al die mooie initiatieven van mensen. Daar waar het leven nu niet makkelijk is, er allerlei beperkende maatregelen worden opgelegd aan iedereen, daar vinden mensen elkaar, steken mensen van harte de handen uit de mouwen om de ander te helpen, worden mensen creatief om dingen te ondernemen die we anders nooit bedacht zouden hebben. Is dat niet zeker zo mooi?

Ik troost me maar met die gedachten. Op dit moment kan ik zelf weinig veranderen aan de hele situatie. Maar ik hoop iedereen die dit leest iets mee te geven, waardoor we allemaal de moed er in houden en ons een weg er doorheen slaan. Het is nog even voordat het Goede Vrijdag is, maar Marijke de Bruijne schreef woorden, waar ik in deze tijd regelmatig aan denk. Voor mij zijn het hoopvolle en troostrijke woorden van de overgang van Goede Vrijdag, via Stille Zaterdag naar Pasen, feest van het leven dat het wint van de dood. Het winnen van de dood: dat krijgt opeens een heel andere dimensie dezer dagen. Ik wens iedereen deze hoop en troost toe in de komende tijd.

Nachtblauw de hemel, donker de aarde, geen enkel geluid.
Niets te horen, niets beweegt, als in doodsslaap wachten wij .. op wat komt.

28 maart 2020 - Bijdrage pastoor Ronald Cornelissen

Onze toekomst wordt vaak door omstandigheden gemaakt, anders dan wij zouden willen. 
Dat leren we in deze Coronacrisis weer eens!

Wij denken dat wij alles ZELF kunnen, dat we voor elk probleem een oplossing kunnen bedenken. De gezondheidszorg heeft de laatste 100 jaar gelukkig enorme stappen gezet, waardoor we veel minder bedreigd worden door ziekte. Dat is een zegen !!!
Maar de valkuil daarbij is dat we gaan denken dat we het leven zelf in de hand hebben.
Dat we onze toekomst zelf in handen hebben.
Dat we de dood kunnen uitstellen en misschien zelfs kunnen afschaffen.
Corona drukt ons met de neus op de feiten: dat kunnen we niet…
Als wij denken dat wij het leven zelf in de hand hebben en er geen rekening mee houden dat je altijd iets kan overkomen, dan hou je jezelf voor de gek.
Ons leven is en blijft kwetsbaar.
Dat maakt ons bescheiden.
Dat doet ons beseffen dat we niet ons hele leven zelf in de hand hebben.
Dat we niet alle kennis in pacht hebben.

Deze week las ik een prachtig getuigenis van een Italiaanse arts. Een atheïst in hart en nieren…
Hij zegt in het interview: 'Nooit in mijn donkerste nachtmerries had ik me kunnen voorstellen wat ik gezien en ervaren heb hier in ons ziekenhuis. In het begin waren er een paar patiënten, even later tientallen en nu honderden.
Tot twee weken geleden waren mijn collega's en ik atheïsten; dat was normaal, omdat we artsen zijn en we hebben geleerd dat wetenschap de aanwezigheid van God uitsluit.
Ik lachte altijd als mijn ouders naar de kerk gingen.

Negen dagen geleden kwam een 75-jarige priester bij ons.
Een hele aardige man met ernstige ademhalingsproblemen.
Hij had een bijbeltje bij zich, en we waren onder de indruk dat hij die aan de stervenden voorlas en hun handen vasthield.

Na al deze weken moeten wij toegeven: wij als mens hebben onze grenzen bereikt, dit is alles wat we kunnen doen en er sterven elke dag meer en meer mensen.
Twee collega's zijn overleden en anderen zijn besmet.

We hebben ons gerealiseerd dat wij beperkt zijn in ons kunnen. We hebben God nodig.
We beginnen Hem om hulp te vragen… en we kunnen bijna niet geloven dat we als atheïsten nu elke dag op zoek zijn naar Gods liefde en ontferming, zodat we er helemaal voor de zieken kunnen zijn.

Gisteren stierf de priester, die ons VREDE heeft gebracht, vertrouwen en hoop.
Ik ben blij dat ik tot God ben teruggekeerd, terwijl ik omringd ben door het lijden en de dood van mijn medemensen.
Ik ben blij dat ik tot God ben teruggekeerd. Een prachtig getuigenis van deze arts!
Vertrouw je toe aan God! Stel je hoop op Hem. Zoals wordt bezongen in een lied van Taize.

Behoed mij, o God,
ik vertrouw op U.
U wijst mij de weg ten leven.
Bij U is vreugde,
blijvende vreugde.

Beluister het lied in Duitstalige versie hier: https://www.youtube.com/watch?v=S6-UneKFn2I

27 maart 2020 - Bijdrage diaken Marc Brinkhuis

Lente
Op mijn dagelijkse wandeling verbaas ik me hoe de lente ‘de grond uit spuit’ en te horen valt. Het heeft iets bevreemdends terwijl wij allemaal in de ban zijn van het coronavirus en alle maatregelen doe de natuur alsof er niets aan de hand is. Het Speenkruid en de Bosanemoontjes bloeien, in de sloten hebben kikkers, salamanders en padden hun dril afgezet. Vanuit mijn keukenraam zie ik echtpaar Pimpelmees druk in de weer het nestkastje in gereedheid te maken om te gaan broeden. Ik moet er bewust tijd voor nemen om er ook dit jaar van te genieten. De schepping ontplooit zich in haar pracht. Sint Franciscus bejubelt de schepping in zijn Zonnelied:

Wees geprezen, mijn Heer, door al uw schepselen vooral door mijnheer broeder zon die de dag is en door wie Gij ons verlicht.
En hij is mooi en straalt met grote pracht van U, Allerhoogste, draagt hij het teken.
Wees geprezen, mijn Heer, door zuster maan en de sterren. Aan de hemel hebt Gij ze gevormd, helder en kostbaar en mooi.
Wees geprezen, mijn Heer, door broeder wind en door de lucht, bewolkt of helder, en ieder jaargetijde, door wie Gij uw schepselen leven geeft.
Wees geprezen, mijn Heer, door zuster water, die heel nuttig is en nederig, kostbaar en kuis.
Wees geprezen, mijn Heer, door broeder vuur door wie Gij voor ons de nacht verlicht; en hij is mooi en vrolijk, stoer en sterk.
Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster moeder aarde die ons voedt en leidt,
en allerlei vruchten voortbrengt, bonte bloemen en planten.

Franciscus leefde in een tijd met veel onrust: bedreigingen van ziekte en oorlog. Toch ziet hij de Schepping verwijzen naar zijn Maker, naar God. Misschien kunnen we een beetje bij hem in de leer. Bij alle onrust en zorgen toch de genieten van wat we zien, horen en beleven. Op een wandelingetje, in de tuin, bij het naar buiten kijken door het raam of van het balkon.

26 maart 2020 - Bijdrage Wilhelmien Wichers Schreur

Maria Boodschap
Gisteren hebben wij het Hoogfeest van Maria Boodschap gevierd in de H. Dionysiuskerk te Rijssen.
Het was een mooie viering met een inspirerende preek van onze pastoor.
U kunt deze viering terugkijken op YouTube RK-Overijssel zuid west.

Samen met Maria vertrouwen ook wij op God die ons nabij wil zijn en wij
vragen Hem om kracht in deze zo spannende tijd. 
Laten wij ons tot Hem richten.
Hij die onze Vader is.

We bidden voor de wereld, 
een wereld die geleidelijk aan stil valt door het coronavirus;
voor allen die gebukt gaan onder geweld;
voor de vluchtelingen overal op deze wereld; en
voor hen dit nauwelijks te eten hebben.
Dat er mensen zijn die hun verantwoordelijkheid nemen en proberen te helpen waar mogelijk.

Wij bidden voor ons land, voor onze leiders die beslissingen moeten nemen die ze nauwelijks kunnen overzien.
Voor alle mensen die getroffen zijn door het coronavirus en ernstig ziek zijn.
Voor artsen, verpleegkundigen en al de anderen die zich met hart en ziel inzetten voor zieke medemensen en voor
onze samenleving.
Geef hen wijsheid en kracht , God, om te doen wat gedaan moet worden.

Wij bidden voor onze families, onze kinderen en kleinkinderen.
Voor de ouderen onder ons die nu geen bezoek mogen ontvangen en zich misschien eenzaam voelen.
Voor onze zieken, thuis, in verpleeg en ziekenhuizen.
Dat wij elkaar blijven dragen in deze zo moeilijke tijd.

Wij bidden voor onze overledenen, mensen die ons zo dierbaar zijn.
Het geeft ons troost dat zij bij U mogen zijn God.
Bidden wij een Wees Gegroet…….

Tot slot een bemoedigende gedachte over hoe wij Maria mogen ervaren in ons leven.

Maria, U bent er

Maria, U bent er dag en nacht.
In licht en duister,
in vreugde en verdriet.

U bent er zonder woorden, luisterend.
U hoort ons, begrijpt ons,
woordeloos sprekend.

U bent er, hand op onze schouder.
Hoop naar morgen, kracht om op te staan,
glimlach en troost, sprekende stilte.

U bent er, teken aan de hemel.
Gods lieve kracht.
U bent er. Altijd.

Laten we daar allen op vertrouwen.

25 maart 2020 - Bijdrage Clazien Broekhoff-Bosman

Wees gegroet….

Vandaag, 25 maart, lezen we volgens het kerkelijk leesrooster, Lucas 1, 26-38.
Het verhaal van het bezoek van de engel Gabriël aan Maria, dat zij zwanger zal worden en een zoon ter wereld zal brengen. We vieren Maria Boodschap! Een hoogfeest in onze kerk. En terecht!

Wat een prachtige boodschap aan een krachtige vrouw…. Een dijk van een wijf zou je kunnen zeggen. Want wat heeft ze veel meegemaakt met dat jong van d’r.

Maar het begon met die boodschap.
Hoe heeft ze die aanhoord en aanváárd!
We bidden het zo vaak: “Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met U, Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus de vrucht van uw schoot.”
En dat begint híer!
Lucas schrijft erover. Een bijzonder moment. Natuurlijk schrok ze van dit onverwacht bezoek, en de taak die haar gesteld wordt is al even onverwacht: zwanger geraken van de Heilige Geest…., hoe bestaat dit. Maar ze aanvaardt het, omdat ze ook hoort: “de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen,” en “bij God is niet onmogelijk”.
Zijn het woorden die ons vandaag kracht geven om het uit te houden in deze tijd nu er zoveel onzekerheid op óns af komt? Nu er van óns iets gevraagd wordt wat we totaal niet kunnen overzien, wat ons uit ons evenwicht brengt? Kunnen wij met haar meegaan in het vertrouwen dat God met ons meetrekt, er op vertrouwen dat we het niet alleen hoeven te doen…. You never walk alone? En te zeggen mét Maria: Mij geschiede naar uw woord?
Vandaag kunnen we een kaars aansteken in het echt of in gedachten bij Maria en een Wees gegroet bidden. De woorden van dit prachtig gebed kunnen in deze dagen zo’n werkelijkheid worden, of zijn, voor talloze mensen om ons heen.
Maria heeft veel angst en onzekerheid gekend in haar leven, zeker. Ook in het leven dat zij met haar Zoon Jezus heeft meegemaakt. Tot op het laatst, staande bij zijn kruis bleef zij hem trouw, veel heeft zij gezien en gehoord, en veel bewaarde zij in haar hart. Bidden tot haar voelt veilig, omdat we weten dat onze woorden bij haar veilig zijn en herkend worden. Zij weet wat smart en pijn is, maar zij weet ook wat het is om door totale onzekerheid heen te gaan en te vertrouwen op haar geloof in God.
Niemand weet hoe deze periode van onzekerheid verder loopt.
Op het internet zijn vele, vele prachtige afbeeldingen door talloze schilders gemaakt van dit moment in het leven van Maria, Maria Boodschap. Als u googled op Maria Boodschap en dan “afbeeldingen” aanklikt komen er vele tevoorschijn. Hierbij één voorbeeld.

Laat ons bidden:

Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met U, Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot.
Heilige Maria, moeder van God. Bid voor ons, zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.

24 maart 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

Een vlinder 

Een vlinder overleefde eens de winter.
Op het einde van een zeer warme zomer,
had zij zich verborgen op de zolder
van een oud huis.

Toen er nog sneeuw op de weilanden lag,
maar het ook steeds warmer werd,
kwam de vlinder tevoorschijn.
‘Kijk’, zeiden de mensen, ‘een vlinder.’

Ze voelden weer de hoop
dat de lente gauw zal komen,
dat de crisis voorbij zal gaan.
Dat alles open zal bloeien,
dat er weer een betere tijd zal komen.

‘Wie is die vlinder?’ vroeg iemand
‘Zij is het verlangen in iedere mens,
de hoop die ons gaande houdt,
de hoop die ons verwarmt,’
antwoordde de eerste zachte bries.

 23 maart 2020 - Bijdrage Jeannette Koopman

Na de tweede wereldoorlog, over enkele weken alweer 75 jaar geleden, werd ons land rijker en welvarender, ons bestaan voorspoediger. Het ging ons Nederlanders in vele opzichten voor de wind. Nu zijn we door het coronavirus noodgedwongen uit onze zo veilige comfortzone gestapt. De samenleving is ontzet, ontwricht en met z’n allen zijn we bijna tot stilstand gekomen; scholen en groot winkelketens zijn gesloten, veel mensen werken thuis, schappen in de supermarkt zijn leeg en bevreesd vragen we ons af wie van ons besmet zal raken en laten we ook even stilstaan bij de tientallen overledenen en hun nabestaanden van dit virus. Wanneer mensen in een crisissituatie verkeren kunnen we beseffen dat het leven niet maakbaar is en dat we kwetsbaar zijn door ziekte, lijden en tegenslag. Mensen zoeken bij ziekte en tegenspoed naar genezing en heil. Vele gelovigen steken deze dagen een kaars aan in de kerken die daarvoor zijn opengesteld; als bemoediging, sterkte, medeleven, hoop en vertrouwen. En het is te hopen dat als over een tijd het Coronavirus is overwonnen dat we gevoeliger zijn geworden voor oorlog en armoede elders op de wereld, nu we zelf ervaren wat het betekent om thuis te blijven en om lege schappen in de supermarkt te zien. Laten we vooral de televisieprogramma’s die de saamhorigheid en de verbondenheid bewerkstelligen niet vergeten alsmede de vreugde, de hulp en het omzien naar elkaar heeft doen ontdekken.

22 maart 2020 - Bijdrage Gé Nijland

Bij de aftrap van deze rubriek zoek ik deze eerste keer graag mijn heil bij de liturgie. Daar vind ik de inspiratie voor juist deze bijdrage. Graag geef ik in dit verband het woord aan de dichter. Of om preciezer te zijn, aan resp. J. C. van Leeuwen en Willem Barnard.
Dit lied mag altijd klinken, ook in virale tijden:

Heer, laat uw Woord ons leiden, dat ons in alle tijden
Uw boodschap doet verstaan
Heer, wil met uw genade, uw kind’ren overladen
Opdat wij veilig tot U gaan

Gij zijt de weg en waarheid, leid ons in volle klaarheid
Uw woord als daaglijks brood
Leer ons uw liefde leven, leer ons aan ieder geven
Uw grote liefde tot de dood

En ook al is de aarde vervuild, mede door het virus, er is meer. Troost ten top :
De aarde is vervuld
van goedertierenheid,
van goddelijk geduld
en goddelijk beleid.

Gods goedheid is te groot
voor het geluk alleen,
Zij gaat in alle nood
door heel het leven heen.

Zij daalt als vruchtbaar zaad
tot in de groeve af
omdat zij niet verlaat
wie toeven in het graf.

Omdat zij niet vergeet
die godverlaten zijn:
de wereld hemelsbreed
zal goede aarde zijn.

De sterren hemelhoog
zijn door dit zaad bereid
als dienaars tot de oogst
der goedertierenheid.

Het zaad der goedheid Gods,
het hoge woord, de Heer,
Valt in de voor des doods,
valt in de aarde neer.

Al gij die God bemint
en op zijn goedheid wacht,
De oogst ruist in de wind
als psalmen in de nacht.