29-08-2019

Overweging uitgesproken tijdens de oogstdankviering in de Pauluskerk 29-08-2019 

Vanmorgen zijn we hier in de kerk bij elkaar gekomen voor de Oogstdankviering tijdens het feest van Stoppelhaene.

De oogsttijd is vanouds een drukke tijd voor boeren en arbeiders. Als de oogst goed en wel binnen is, moet dat worden gevierd. Dat was vroeger al zo en dat is nog steeds zo, al is er in de loop van de tijd wel een en ander veranderd. Centraal in deze viering staan dankbaarheid en het delen van de oogst. Vanouds ging het laatste deel van de oogst naar de kerk om te verdelen onder de armen. Daar is het huidige oogstgave project uit voortgekomen. Dit jaar zal de opbrengst van de oogstgave collecte naar het Filipijnse eiland Negros gaan, zoals u allen wel zult weten. Op bladzijde 2 van uw boekje en in de Samen Verder wordt dit project verder uitgewerkt.

Vandaag is het een dag om God te danken voor alles wat Hij ons gegeven heeft. Want ook het afgelopen jaar hebben we weer allerlei goeds gekregen of meegemaakt. Denk alleen al aan de gewone alledaagse dingen. Het eten dat er iedere dag weer is, de zon, de lucht om in te ademen en noem maar op.

We moeten natuurlijk dankbaar zijn voor wat we allemaal aan goede dingen krijgen. Niet alleen dankbaar naar God, maar zeker ook naar de boeren en tuinders die door hun arbeid ervoor zorgen dat wij genoeg te eten en te drinken hebben.

Maar daarmee zijn we er eigenlijk niet. Natuurlijk is het hun verantwoording dat alles wat zij produceren van goede kwaliteit is. Tegenwoordig worden er hoge kwaliteitseisen gesteld aan wat er op de markt komt. Want niet alleen wat er op de markt komt is in de loop der jaren veranderd, wij stellen als consumenten ook andere eisen. Wij weten intussen dat niet alles even gezond is en sommige mensen kiezen steeds vaker voor biologische producten. Daar moet je als boer of tuinder een antwoord op zien te vinden. Ik las laatst in een artikel dat, als we in Nederland blijven consumeren zoals we nu doen, er eigenlijk twee aardbollen nodig zouden zijn. Dan doen we het iets beter dan de Amerikanen, die er 5 nodig zouden hebben. Helaas is er maar 1 aarde, waar we dus met z’n allen heel zuinig op moeten zijn en waar we allemaal verantwoordelijk voor zijn. De hoogste tijd dus om mijzelf eens achter de oren te krabben wat ik nog kan veranderen in mijn manier van leven.

De boeren en tuinders zijn niet alleen verantwoordelijk, wij allemaal. Want als wij bepaalde dingen niet meer willen kopen, moeten ook zij zoeken naar andere wegen. In Enschede is zelfs een vlees verwerkend bedrijf dat nu al bezig is om vlees vervangende producten te maken. Al met al problemen genoeg voor degenen die voor ons voedsel zorgen. De boeren doen al hun uiterste best om het voor hun dieren zo aangenaam mogelijk te maken: grote stallen, melkmachines, een borstel in de stal om de koeienrug te masseren en weer lekker naar buiten. Ook dat zie je weer steeds meer hier in de omgeving. En nog is het niet genoeg, je zou er tureluurs van worden. Want er komen steeds meer regels omtrent melkproductie, mestquota, fosfaatwetten en CO2 uitstoot. De kranten geven de boeren en tuinders vaak de schuld van milieuvervuiling, terwijl de industrie juist beschermd wordt. Ook tuinders proberen tegenwoordig zo milieuvriendelijk te telen, dat zien we hier in de buurt ook. Minder bestrijdingsmiddelen en aandacht voor de natuur. Kijk maar naar onze Sallandse boer van dit jaar, die zich bezig houdt met de weidevogels. Of kijk naar de prachtig bloeiende bermen als je richting Zwolle rijdt. En laatst stond in de Stentor een bericht over een groep boeren die zich verenigd hebben in de groep: Salland Boert en Eet bewust. Ook landelijk komt er steeds meer aandacht voor het verkeerde beeld over boeren, getuige de nieuwe politieke partij die is opgericht door Caroline van de Plas, die een eerlijker beeld van de boeren wil laten zien.

De lezingen van vandaag hebben wij ook heel bewust gekozen.

In de eerste lezing hoorden we dat God zijn schepping in handen legt van de mens, dus uiteindelijk in onze handen. Wij zijn verantwoordelijk voor zijn schepping, de aarde, met alles erop en eraan. Wij moeten ons verantwoordelijk voelen om een goed leefmilieu in stand te houden, meehelpen dat de plastic soep in de oceanen niet nog erger wordt. Je bewust worden van wat je koopt in de supermarkt, waar allerlei voorverpakte artikelen voor het grijpen liggen…. Je afval goed scheiden, al kost het je moeite. Geen dingen kopen die je eigenlijk niet nodig hebt, de auto laten staan als het kan en gaan lopen of fietsen. Het lijkt een druppel op een gloeiende plaat, maar veel kleine druppeltjes maken één grote.

We leven momenteel in een vreemde tijd. De droogte en de hitte van deze zomer zijn een ramp voor de natuur, en voor bedrijven die van de natuur afhankelijk zijn. Als door de droogte de mais en het gras niet groeit, heb je in de winter niet voldoende voer voor je vee en heb je vandaag weinig te vieren. Maar er gebeuren ook rampen in andere delen van de wereld, overstromingen, tornado’s gaan verwoestend over de wereld. Rampen die ons angstig kunnen maken, omdat wij met lege handen staan als de natuur haar eigen weg gaat.

Wij hebben als mensen nog een verantwoordelijkheid, niet alleen voor eten en drinken en omgaan met de natuur. In het evangelie hoorden we dat alleen de wetten uit je hoofd kennen niet voldoende is om het eeuwige leven te krijgen. Je bent ook verantwoordelijk voor elkaar. Als je dit eeuwige leven wilt dan moet je zorg hebben voor je medemens. Niet alleen zoals vandaag geld geven voor het goede doel, maar echt medeleven tonen, zoals de Samaritaan. We hoeven niet allemaal met de Red Horse Company mee naar de Filipijnen te gaan om daar te gaan werken. Wij mogen het wel dichter bij huis houden. Gewoon in ons eigen dorp en onze eigen straat zorgen dat we er samen gelukkig kunnen zijn, zorgen hebben om elkaar en zorgen voor elkaar als het nodig is.

Toen ik dit zo schreef realiseerde ik me meteen dat het eigenlijk altijd hier om draait als je Christen bent. Gewoon lief en goed zijn voor elkaar, aandacht hebben voor een ander. Je hebt niet alleen mensen nodig die met je kunnen feesten en lachen, juist ook in moeilijke tijden heb je mensen nodig die je willen steunen en troosten.

Laten we dit samen proberen waar te maken in onze geloofsgemeenschap en in ons dorp, dan kunnen we samen Stoppelhaene vieren. Dat wens ik u van harte toe.

 

Marie-José ter Heerdt Grimmelikhuizen