De Parochie

Algemeen - 18 februari 2019

Agrariër en activist

De agrariër en de activist

De laatste tijd zijn er regelmatig berichten in het nieuws over dierenactivisten tegenover de agrariërs. Dierenactivisten nagelen de boer aan de schandpaal en schuwen geen enkel middel om ons te doordringen van hun mening. Agrariërs voelen zich serieus bedreigd en niet veilig meer. Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit Carola Schouten roept op tot dialoog. Ik ben het volledig met haar eens, maar het is toch makkelijker gezegd dan gedaan. Zo blijkt.

Een dialoog gaat uit van wederzijds respect. Als je werkelijk luistert en respect kunt opbrengen voor het standpunt van de ander, dan kan het gebeuren dat je ook iets van die ander overneemt. Iets waar je tot dan toe misschien niet aan gedacht had. Zo kun je naar elkaar toe groeien. Dit lukt niet als je koste wat het kost blijft staan op je eigen standpunt.

Bij de boeren, die ik ken en weleens bezocht of gesproken heb, zie ik liefde voor dier en natuur. Meer dan eens heb ik gehoord hoe zij hun best doen balans te vinden tussen het runnen van hun bedrijf, economische belangen, het welzijn van hun vee en de verantwoordelijkheid die ze hebben voor het voortbestaan van de schepping. Rentmeesterschap in Bijbelse taal. Ze hebben grond en bedrijf vaak overgedragen gekregen van vorige generaties en zijn zich bewust van het voortbestaan van al wat leeft, groeit en bloeit. Juist ook voor toekomstige generaties. Het boeren is allang geen eenvoudig beroep meer, dat je misschien zou doen ‘omdat je toch niets beters kunt’. Nee, boeren is een vak, waarvoor je een goed stel hersens en een goede opleiding moet hebben genoten, en waarvoor je ook de nodige liefde voor vee en gewas moet hebben.

U merkt het, mijn hart gaat uit naar de boer. Maar mijn hart gaat ook uit naar de natuur en dierenwelzijn. Al vanaf mijn middelbareschooltijd doe ik mijn best het milieu zo min mogelijk te belasten. Toen heette dat nog milieu. Tegenwoordig heet dat duurzaamheid en je inzetten voor het behoud van het klimaat. Toen ik op de middelbare school zat kwam net het bewustzijn op, dat de aarde aan het opwarmen was. Inmiddels weten we er heel wat vanaf en zijn we druk doende met klimaatakkoorden en CO2-reductie. De huidige middelbare scholieren spijbelen om duidelijk te maken, dat hun toekomst in handen van regeringsleiders van nu ligt. Ook dit raakt mijn hart.

Maar mijn hart bloedt als ik merk, dat meerdere partijen zich radicaal opstellen. Mijn hart bloedt als ik er aan denk, dat mens, dier, natuur en aarde - onze schepping - er uiteindelijk domweg de dupe van worden. Als we de handen ineen slaan, met elkaar ideeën uitwisselen en met respect omgaan met elkaars kennis, dan zou er toch een betere wereld - dat Rijk van God, waar we aan bouwen - moeten kunnen groeien. Kernwoord is hier niet alleen respect, maar ook liefde. Niet alleen voor dier en natuur, maar vooral ook voor elkaar.

Lonneke Gunnink – van den Berg, pastoraal werker parochies H. Kruis en H. Lebuinus

Meest recente berichten