De Parochie

Algemeen - 19 September 2017

Pelgrimreis Macedonië

Parochie​ ​Heilig​ ​Kruis​ ​-​ ​Pelgrimsreis​ ​Macedonië​ ​2017

Dinsdag​ ​19​ ​september​ ​-​ ​Ohrid
Maandagmorgen18​ ​ september​ ​ om​ ​ 03.00​ ​ uur​ ​ vertrokken​ ​ wij​ ​ uit​ ​ Raalte​ ​ voor​ ​ onze pelgrimsreis​ ​ naar​ ​ Macedonië.​ ​ Pastoor​ ​ Joost​ ​ Baneke​ ​ wa​s ​ vroeg​ ​ opgestaan​ ​ om​ ​ ons​ ​ zijn pastorale​ ​ zegen​ ​ te​ ​ geven.​ ​ Uitgezwaaid​ ​ door​ ​ hem​ ​ een​ ​ paar​ ​ vroege​ ​ vogels​ ​ die​ ​ ons weggebracht​ ​ hadden​ ​ vertrokken​ ​ wij​ ​ naar​ ​ Schiphol.​ ​ Na​ ​ een​ ​ voorspoedige​ ​ vlucht​ ​ kwamen​ ​ wij om​ ​ 10.30​ ​ uur​ ​ in​ ​ zonnig​ ​ Ohrid​ ​ aan​ ​ en​ ​ na​ ​ de​ ​ koffers​ ​ in​ ​ het​ ​ hotel​ ​ afgeleverd​ ​ te​ ​ hebben​ ​ zaten we​ ​ al​ ​ snel​ ​ met​ ​ z'n​ ​ allen​ ​ op​ ​ een​ ​ terras​ ​ aan​ ​ de​ ​ koffie.​ ​ Ons​ ​ hotel​ ​ is​ ​ gunstig​ ​ gelegen​ ​ aan​ ​ het meer​ ​ dichtbij​ ​ het​ ​ centrum.​ ​ Na​ ​ een​ ​ heerlijke​ ​ lunch​ ​ hadden​ ​ we​ ​ de​ ​ middag​ ​ vrij.​ ​ Sommigen gingen​ ​ ‘even’​ ​ liggen,​ ​ een​ ​ aantal​ ​ ging​ ​ het​ ​ stadje​ ​ verkennen​ ​ en​ ​ weer​ ​ anderen​ ​ genoten​ ​ van​ ​ het uitzicht​ ​ op​ ​ het​ ​ mooie​ ​ meer.​ ​ Na​ ​ een​ ​ heerlijk​ ​ diner​ ​ in​ ​ ons​ ​ hotel​ ​ hebben​ ​ we​ ​ met​ ​ een​ ​ aantal pelgrims​ ​ nog​ ​ een​ ​ terras​ ​ opgezocht​ ​ waar​ ​ we​ ​ heel​ ​ gezellig​ ​ onder​ ​ het​ ​ genot​ ​ van​ ​ een​ ​ lekker glas​ ​ wijn​ ​ of​ ​ een​ ​ biertje​ ​ waar​ ​ nader​ ​ kennis​ ​ met​ ​ elkaar​ ​ hebben​ ​ gemaakt.
 
Vandaag​ ​ dinsdag​ ​ 19​ ​ september​ ​ hebben​ ​ we​ ​ een​ ​ stadswandeling​ ​ gemaakt​ ​ door​ ​ het​ ​ prachtige Ohrid.​ ​ Na​ ​ een​ ​ stevige​ ​ klim​ ​ bereikten​ ​ we​ ​ het​ ​ kerkje​ ​ van​ ​ de​ ​ Moeder​ ​ Gods​ ​ waar​ ​ we​ ​ prachtige fresco’s​ ​ zagen​ ​ en​ ​ daarna​ ​ staken​ ​ we​ ​ over​ ​ naar​ ​ het​ ​ iconenmuseum​ ​ waar​ ​ we​ ​ allemaal genoten​ ​ van​ ​ de​ ​ prachtige​ ​ iconen​ ​ en​ ​ waar​ ​ vooral​ ​ de​ ​ iconenschrijvers​ ​ van​ ​ onze​ ​ groep​ ​ aan hun​ ​ trekken​ ​ kwamen.​ ​ Na​ ​ een​ ​ koffiestop​ ​ bezochten​ ​ we​ ​ de​ ​ kerk​ ​ van​ ​ de​ ​ heilige​ ​ Clemens​ ​ en het​ ​ schitterend​ ​ gelegen​ ​ kerkje​ ​ Jovan​ ​ Kaneo,​ ​ toegewijd​ ​ aan​ ​ Johannes​ ​ de​ ​ Evangelist.​ ​ Daarna werden​ ​ we​ ​ met​ ​ een​ ​ bootje​ ​ naar​ ​ ons​ ​ lunchrestaurant​ ​ gebracht​ ​ en​ ​ na​ ​ weer​ ​ een​ ​ lekker​ ​ lunch liepen​ ​ we​ ​ Ohrid​ ​ weer​ ​ in​ ​ om​ ​ daar​ ​ in​ ​ het​ ​ centrum​ ​ van​ ​ het​ ​ winkelgebied​ ​ een​ ​ eeuwenoude plataan​ ​ te​ ​ bekijken.​ ​ De​ ​ rest​ ​ van​ ​ de​ ​ middag​ ​ was​ ​ ter​ ​ vrije​ ​ besteding​ ​ en​ ​ daar​ ​ genoot​ ​ ieder​ ​ op zijn​ ​ of​ ​ haar​ ​ manier​ ​ van:​ ​ nog​ ​ wat​ ​ bekijken,​ ​ shoppen,​ ​ ijsje,​ ​ terrasje.​ ​ En​ ​ na​ ​ het​ ​ avondeten zochten​ ​ we​ ​ weer​ ​ gezellig​ ​ met​ ​ een​ ​ grote​ ​ groep​ ​ eepn​ ​ terras​ ​ op​ ​ om​ ​ nog​ ​ even​ ​ na​ ​ te​ ​ genieten van​ ​ weer​ ​ een​ ​ hele​ ​ mooie​ ​ dag.

Wij beginnen onze stadswandeling bij het standbeeld van Sint Clemens
Wij beginnen onze stadswandeling bij het standbeeld van Sint Clemens

Mooie iconen in een kerk in Ohrid.
Mooie iconen in een kerk in Ohrid.

Woensdag 20 september

Boottocht over het meer van Ohrid en bezoek aan het klooster van Sv. Naum

Vandaag was het weer ons minder goed gezind dan de eerste twee dagen. Het was afwisselend zonnig en buiig en er stond een stevige wind. Om tien uur zaten we op de boot die ons naar Sveti Naum bracht, een tocht van 1,5 uur over het mooie meer van Ohrid. Na aankomst stapten we in kleine roeibootjes en maakten we een tochtje langs de bronnen van de Zwarte Drim. Daar merkten we weinig van de wind en konden we al varend genieten van het heldere water in een schitterende natuur. Hoogtepunt van de dag was ons bezoek aan het klooster van Sint Naum. In het mooie kerkje ging Trees Schoot Uiterkamp voor in een erg mooie viering. Na een heerlijke lunch bracht de boot ons terug naar Ohrid. Voor het diner gingen wij deze keer met kleine busjes de bergen in naar een gezellig klein restaurant waar we konden genieten van traditionele gerechten. Het was een mooie dag.

Inpressies van de reis.

 

 

Donderdag 21 september

Wandeling door nationaal park Galicica en viering in de Moeder Gods kerk

Nog steeds was het weer wat instabiel maar het was droger dan woensdag en prima weer voor de geplande wandeling door een van de nationale parken, het Galicica-park aan de Albanese grens. De wandelaars hebben erg genoten van het ongerepte landschap met zijn prachtige natuur, de bloemen, de schapen met hun herder, de ezels die ze onderweg tegenkwamen en steeds het zicht op het meer. Maar de armoede van het land was tijdens de wandeling goed zichtbaar. De stad Ohrid is in hoog tempo aan het moderniseren door de grote toename van het toerisme maar de bergdorpen in de omgeving blijven daar nog ver bij achter. Degenen voor wie de wandeling te zwaar was bleven in Ohrid en de wandelaars en shoppers ontmoetten elkaar op het lunchadres in Pestani waar we van een heerlijke traditionele lunch konden genieten. Helaas was het niet mogelijk om het meer op te gaan voor een viering bij het kerkje van Zaum maar onze voortreffelijke gids Sveto had voor ons geregeld dat we in het kerkje van de Moeder Gods in Ohrid, waar we al eerder waren, een viering konden houden. Trees had weer een prachtige viering in elkaar gezet waarin Theo Icking en Ben Baack, beiden fanatieke iconenschrijvers, wat over hun hobby vertelden aan de hand van een door hen geschreven icoon, waarna Guus Starink het Ave Maria voor ons soleerde. Bij thuiskomst in het hotel zijn we even bij elkaar gaan zitten om te evalueren en met Sveto het programma voor de komende dagen door te nemen. Na het diner en het traditionele samenzijn na afloop was het weer tijd om ons bed op te zoeken. De dagen vliegen hier om maar aan de andere kant is het ook net of we hier al heel lang zijn. We hebben het goed met elkaar!

 

 

Vrijdag​ ​22​ ​september Dagtocht​ ​naar​ ​Albanië
Vanmorgen​ ​werden​ ​we​ ​al​ ​vroeg​ ​gewekt.​ ​Na​ ​het​ ​ontbijt​ ​stond​ ​de​ ​bus​ ​klaar​ ​om​ ​ons​ ​naar buurland​ ​Albanië​ ​te​ ​brengen.​ ​Een​ ​stralende​ ​zon​ ​liet​ ​het​ ​meer​ ​schitteren​ ​en​ ​zorgde​ ​voor​ ​een fantastisch​ ​uitzicht​ ​op​ ​de​ ​hooggelegen​ ​oude​ ​stad.​ ​De​ ​route​ ​voerde​ ​grotendeels​ ​langs​ ​het meer​ ​dus​ ​dat​ ​bleef​ ​genieten​ ​en​ ​in​ ​de​ ​bus​ ​voelden​ ​we​ ​niet​ ​dat​ ​het​ ​eigenlijk​ ​best​ ​fris​ ​was.​ ​De formaliteiten​ ​aan​ ​de​ ​grensovergang​ ​duurden​ ​wel​ ​lang,​ ​eerst​ ​om​ ​Macedonië​ ​uit​ ​te​ ​komen​ ​en daarna​ ​om​ ​Albanië​ ​in​ ​te​ ​komen.​ ​Tegen​ ​11​ ​uur​ ​kwamen​ ​we​ ​in​ ​de​ ​stad​ ​Korce​ ​aan.​ ​Daar brachten​ ​we​ ​een​ ​bezoek​ ​aan​ ​het​ ​National​ ​Museum​ ​of​ ​Arts,​ ​een​ ​gloednieuw​ ​gebouw​ ​dat onder​ ​andere​ ​6500​ ​iconen​ ​bewaart​ ​en​ ​daarvoor​ ​kwamen​ ​we​ ​natuurlijk.​ ​Het​ ​waren​ ​prachtige iconen​ ​en​ ​we​ ​hebben​ ​allemaal​ ​ontzettend​ ​genoten​ ​van​ ​dit​ ​bezoek,​ ​we​ ​keken​ ​er​ ​onze​ ​ogen uit,​ ​zo'n​ ​mooie​ ​collectie!​ ​Na​ ​de​ ​lunch​ ​liepen​ ​we​ ​nog​ ​een​ ​stukje​ ​door​ ​de​ ​hoofdstraat​ ​naar​ ​de imposante​ ​Byzantijnse​ ​Ngjallga​ ​e​ ​Krishtit​ ​kathedraal,​ ​de​ ​kerk​ ​van​ ​de​ ​opstanding​ ​van Christus.​ ​Het​ ​is​ ​een​ ​vrij​ ​nieuwe​ ​kerk​ ​op​ ​de​ ​plek​ ​van​ ​de​ ​oude​ ​kathedraal​ ​die​ ​onder​ ​het communistische​ ​regime​ ​is​ ​gesloopt.​ ​Daarna​ ​liepen​ ​we​ ​weer​ ​naar​ ​de​ ​bus​ ​die​ ​ons​ ​terugbracht naar​ ​Ohrid,​ ​weer​ ​een​ ​mooie​ ​mooie​ ​tocht​ ​met​ ​schitterend​ ​uitzicht​ ​maar​ ​daar​ ​heeft​ ​lang​ ​niet iedereen​ ​van​ ​genoten,​ ​een​ ​aantal​ ​vond​ ​het​ ​maar​ ​slaapverwekkend,​ ​de​ ​vermoeidheid​ ​sloeg duidelijk​ ​toe….. Albanië​ ​is​ ​een​ ​heel​ ​ander​ ​land​ ​dan​ ​Macedonië.​ ​De​ ​invloed​ ​van​ ​de​ ​vele​ ​jaren​ ​dat​ ​het​ ​na​ ​de Tweede​ ​Wereldoorlog​ ​onder​ ​het​ ​communistische​ ​regime​ ​van​ ​dictator​ ​Enver​ ​Hoxha​ ​zuchtte zijn​ ​nog​ ​goed​ ​zichtbaar.​ ​Maar​ ​het​ ​is​ ​duidelijk​ ​te​ ​zien​ ​dat​ ​het​ ​land​ ​in​ ​een​ ​opbouwfase​ ​zit​ ​en zich​ ​met​ ​buitenlands​ ​kapitaal​ ​herstelt​ ​van​ ​de​ ​vele​ ​jaren​ ​in​ ​isolement. Na​ ​terugkomst​ ​en​ ​even​ ​opfrissen​ ​was​ ​er​ ​weer​ ​een​ ​prima​ ​diner​ ​en​ ​we​ ​sloten​ ​de​ ​avond​ ​als gebruikelijk​ ​af​ ​met​ ​een​ ​gezellig​ ​samenzijn. 

Kathedraal opstanding van Christus

kathedraal van de Opstanding van Christus

icoon Moeder van Tederheid

icoon Moeder van Tederheid


Zaterdag​ ​23​ ​september Krusevo
 
Vandaag​ ​zouden​ ​we​ ​een​ ​tocht​ ​over​ ​het​ ​Prespameer​ ​maken​ ​maar​ ​vanwege​ ​de​ ​harde​ ​wind was​ ​dat​ ​niet​ ​mogelijk.​ ​Onze​ ​gids​ ​stelde​ ​een​ ​dagtocht​ ​naar​ ​Krusevo​ ​voor​ ​en​ ​dat​ ​bleek​ ​een geweldig​ ​alternatief.​ ​We​ ​stapten​ ​al​ ​vroeg​ ​in​ ​de​ ​bus​ ​en​ ​tijdens​ ​de​ ​lange​ ​tocht​ ​door​ ​een​ ​mooi bergachtig​ ​gebied​ ​vertelde​ ​Sveto​ ​ons​ ​uitvoerig​ ​over​ ​de​ ​geschiedenis​ ​van​ ​zijn​ ​land.​ ​Krusevo is​ ​een​ ​prachtig​ ​stadje​ ​ten​ ​noordoosten​ ​van​ ​Ohrid​ ​dat​ ​op​ ​de​ ​bergen​ ​lijkt​ ​te​ ​zijn​ ​gedrapeerd. Het​ ​ligt​ ​op​ ​1250​ ​meter​ ​hoogte​ ​en​ ​is​ ​het​ ​centrum​ ​van​ ​de​ ​onafhankelijkheidsstrijd.​ ​Daaraan herinnert​ ​vooral​ ​het​ ​Makedonium,​ ​het​ ​monument​ ​dat​ ​de​ ​Ilindenopstand​ ​van​ ​augustus​ ​1903 herdenkt.​ ​Het​ ​monument​ ​is​ ​mooi​ ​gelegen​ ​en​ ​de​ ​plek​ ​was​ ​ideaal​ ​om​ ​er​ ​een​ ​viering​ ​in​ ​de open​ ​lucht​ ​te​ ​houden.​ ​Daarna​ ​bezochten​ ​we​ ​het​ ​ernaast​ ​gelegen​ ​museum​ ​Tose​ ​Proeski, gewijd​ ​aan​ ​de​ ​op​ ​de​ ​hele​ ​Balkan​ ​razendpopulaire​ ​zanger​ ​en​ ​liedjesschrijver​ ​met​ ​die​ ​naam die​ ​in​ ​2007​ ​op​ ​27-jarige​ ​leeftijd​ ​is​ ​verongelukt.​ ​Tose​ ​was​ ​een​ ​door​ ​jong​ ​en​ ​oud​ ​geliefde zanger​ ​die​ ​zijn​ ​optredens​ ​altijd​ ​begon​ ​met​ ​de​ ​woorden​ ​‘Ik​ ​houd​ ​van​ ​jullie​ ​allemaal’​ ​en​ ​die door​ ​zijn​ ​landgenoten​ ​‘onze​ ​engel’​ ​wordt​ ​genoemd.​ ​We​ ​lunchten​ ​in​ ​een​ ​heel​ ​gezellig restaurant​ ​in​ ​het​ ​centrum​ ​van​ ​Krusevo​ ​en​ ​bezochten​ ​daarna​ ​de​ ​kerk​ ​van​ ​de​ ​heilige​ ​Nicolaas. Tot​ ​slot​ ​gingen​ ​we​ ​naar​ ​Meckin​ ​Kamen,​ ​een​ ​plaatsje​ ​buiten​ ​Krusevo,​ ​waar​ ​tijdens​ ​de volksopstand​ ​hevig​ ​werd​ ​gevochten.​ ​Ter​ ​herinnering​ ​aan​ ​die​ ​tijd​ ​staat​ ​er​ ​een​ ​7​ ​meter​ ​hoog bronzen​ ​standbeeld​ ​van​ ​een​ ​strijder​ ​die​ ​een​ ​reusachtige​ ​kei​ ​in​ ​de​ ​aanslag​ ​houdt​ ​om​ ​naar​ ​de vijand​ ​te​ ​gooien.​ ​Meckin​ ​Kamen​ ​bleek​ ​ook​ ​een​ ​uitstekende​ ​startplek​ ​voor​ ​paragliders​ ​en​ ​wij troffen​ ​het​ ​dat​ ​er​ ​net​ ​een​ ​aantal​ ​Argentijnse​ ​jongeren​ ​was​ ​aangekomen​ ​die​ ​de​ ​lucht​ ​in gingen.​ ​Erg​ ​leuk​ ​om​ ​ze​ ​in​ ​dat​ ​prachtige​ ​landschap​ ​tegen​ ​een​ ​strakblauwe​ ​lucht​ ​de​ ​aanloop te​ ​zien​ ​nemen​ ​en​ ​te​ ​zien​ ​hoe​ ​ze​ ​zich​ ​dan​ ​vol​ ​vertrouwen​ ​op​ ​de​ ​thermiek​ ​verder​ ​lieten​ ​glijden voor​ ​een​ ​vlucht​ ​die​ ​een​ ​paar​ ​uur​ ​zou​ ​duren.​ ​Onze​ ​bus​ ​bracht​ ​ons​ ​door​ ​een​ ​mooi​ ​landschap weer​ ​veilig​ ​in​ ​Ohrid​ ​en​ ​we​ ​sloten​ ​deze​ ​mooie​ ​dag​ ​af​ ​met​ ​een​ ​gezellig​ ​en​ ​lekker​ ​diner​ ​in restaurant​ ​Sofia​ ​dat​ ​naast​ ​naar​ ​de​ ​kathedraal​ ​met​ ​dezelfde​ ​naam​ ​is​ ​gelegen.

 

Viering bij het Makedonium in Krusevo

Kerkje van de heilige Johannes de Evangelist in Ohrid

Zondag​ ​24​ ​september

Ochtendritueel​ ​in​ ​de​ ​orthodoxe​ ​kerk​ ​in​ ​Ohrid​ ​en​ ​uitleg​ ​over​ ​de​ ​iconenkunst
Vandaag​ ​was​ ​weer​ ​een​ ​mooie​ ​dag.​ ​Om​ ​8​ ​uur​ ​vertrokken​ ​we​ ​uit​ ​ons​ ​hotel​ ​om​ ​de ochtenddienst​ ​in​ ​de​ ​orthodoxe​ ​kerk​ ​​ ​van​ ​de​ ​Heilige​ ​Drie-eenheid​ ​bij​ ​te​ ​wonen.​ ​Na​ ​de​ ​viering kregen​ ​we​ ​buiten​ ​in​ ​de​ ​zon​ ​een​ ​kopje​ ​koffie​ ​met​ ​een​ ​glas​ ​raki​ ​aangeboden.​ ​Ook​ ​kregen​ ​we nog​ ​een​ ​interessante​ ​uitleg​ ​over​ ​de​ ​geschiedenis​ ​en​ ​de​ ​betekenis​ ​van​ ​iconen​ ​waarna​ ​een vriend​ ​van​ ​gids​ ​Sveto​ ​met​ ​zijn​ ​prachtige​ ​stem​ ​een​ ​paar​ ​liederen​ ​voor​ ​ons​ ​zong​ ​in​ ​het sfeervolle​ ​kerkje.​ ​Tot​ ​slot​ ​kregen​ ​we​ ​de​ ​gelegenheid​ ​er​ ​een​ ​doopdienst​ ​mee​ ​te​ ​maken.​ ​Dat was​ ​heel​ ​bijzonder​ ​want​ ​de​ ​dopeling​ ​werd​ ​uitgekleed​ ​en​ ​3​ ​keer​ ​helemaal​ ​ondergedompeld​ ​in de​ ​met​ ​warm​ ​water​ ​gevulde​ ​doopvont.​ ​Daarna​ ​was​ ​het​ ​alweer​ ​tijd​ ​voor​ ​de​ ​lunch​ ​die​ ​we gebruikten​ ​in​ ​een​ ​prachtig​ ​gelegen​ ​restaurant​ ​met​ ​een​ ​forellenvijver​ ​waar​ ​we​ ​allemaal​ ​een lekkere​ ​forel​ ​op​ ​ons​ ​bord​ ​kregen.​ ​Na​ ​de​ ​lunch​ ​hadden​ ​we​ ​de​ ​middag​ ​ter​ ​vrije​ ​besteding​ ​en konden​ ​we​ ​op​ ​onze​ ​eigen​ ​manier​ ​afscheid​ ​nemen​ ​van​ ​Ohrid.​ ​Morgen,​ ​maandag,​ ​verlaten​ ​we dit​ ​mooie​ ​stadje​ ​en​ ​ons​ ​prachtige​ ​plekje​ ​aan​ ​het​ ​meer​ ​en​ ​gaan​ ​we​ ​verder​ ​naar​ ​Bitola​ ​en Prilep.


Maandag​ ​25​ ​september

Vertrek​ ​uit​ ​Ohrid.​ ​Bezoek​ ​aan​ ​Bitola​ ​en​ ​Prilep
Vandaag​ ​bezochten​ ​we​ ​Bitola,​ ​qua​ ​grootte​ ​de​ ​tweede​ ​stad​ ​van​ ​Macedonië.​ ​We​ ​brachten een​ ​bezoek​ ​aan​ ​de​ ​oude​ ​stad​ ​Heraclea​ ​Lyncestis.​ ​Deze​ ​strategisch​ ​gelegen​ ​archeologische opgraving,​ ​genoemd​ ​naar​ ​de​ ​Griekse​ ​held​ ​Heracles,​ ​is​ ​in​ ​het​ ​midden​ ​van​ ​de​ ​vierde​ ​eeuw voor​ ​Christus​ ​gesticht​ ​door​ ​Philippus​ ​II​ ​van​ ​Macedonië.​ ​We​ ​zagen​ ​er​ ​nog​ ​mooie mozaïekvloeren​ ​in​ ​de​ ​oude​ ​basilica​ ​en​ ​een​ ​mooi​ ​theater​ ​waar​ ​een​ ​aantal​ ​dames​ ​uit​ ​ons gezelschap​ ​een​ ​prachtig​ ​Ave​ ​Maria​ ​en​ ​nog​ ​een​ ​paar​ ​andere​ ​liederen​ ​ten​ ​gehore​ ​bracht.​ ​Na een​ ​bezoek​ ​aan​ ​het​ ​museum​ ​van​ ​Bitola​ ​waar​ ​nog​ ​een​ ​afdeling​ ​herinnert​ ​aan​ ​de​ ​Turkse leider​ ​Mustafa​ ​Kemal​ ​Atatürk​ ​die​ ​hier​ ​de​ ​militaire​ ​academie​ ​volgde,​ ​lunchten​ ​we​ ​in​ ​het centrum​ ​van​ ​de​ ​stad​ ​en​ ​daarna​ ​vertrokken​ ​we​ ​richting​ ​Prilep.​ ​Onderweg​ ​bezochten​ ​we​ ​het vrouwenklooster​ ​van​ ​de​ ​aartsengel​ ​Michael,​ ​prachtig​ ​tegen​ ​een​ ​berg​ ​gelegen,​ ​waar​ ​5​ ​heel vriendelijke​ ​nog​ ​jonge​ ​zusters​ ​wonen​ ​die​ ​ons​ ​met​ ​heel​ ​hun​ ​hart​ ​en​ ​ziel​ ​het​ ​mooie​ ​kerkje toonden.​ ​Een​ ​van​ ​ons​ ​kocht​ ​er​ ​een​ ​prachtige​ ​icoon​ ​van​ ​de​ ​Moeder​ ​Gods​ ​van​ ​Tederheid.​ ​Na nog​ ​even​ ​rondgelopen​ ​te​ ​hebben​ ​in​ ​het​ ​stadje​ ​bracht​ ​de​ ​bus​ ​ons​ ​naar​ ​het​ ​hotel​ ​waar​ ​we​ ​een heerlijk​ ​diner​ ​kregen​ ​en​ ​konden​ ​bijkomen​ ​van​ ​weer​ ​een​ ​een​ ​hele​ ​mooie​ ​dag.
 
 

Dameskoortje zingt het Ave Maria

Dinsdag​ ​26​ ​september
Skopje​ ​-​ ​bezoek​ ​aan​ ​het​ ​monument​ ​en​ ​de​ ​kapel​ ​ter​ ​nagedachtenis​ ​aan​ ​Mother​ ​Teresa  
Vanmorgen​ ​verlieten​ ​wij​ ​het​ ​Pelagoniadal​ ​met​ ​zijn​ ​vele​ ​tabaksplanten​ ​en​ ​reden​ ​wij​ ​over​ ​de Bletwarpas​ ​de​ ​vallei​ ​van​ ​Tikves​ ​in​ ​waar​ ​wij​ ​de​ ​oude​ ​Romaanse​ ​stad​ ​Stobi​ ​bezochten.​ ​Stobi ligt​ ​op​ ​zo'n​ ​100​ ​kilometer​ ​van​ ​Skopje​ ​op​ ​de​ ​plek​ ​waar​ ​de​ ​rivieren​ ​de​ ​Vardar​ ​en​ ​de​ ​Crna samenvloeien,​ ​een​ ​ideale​ ​strategische​ ​plek​ ​en​ ​aan​ ​de​ ​opgravingen​ ​was​ ​te​ ​zien​ ​dat​ ​het​ ​een welvarende​ ​stad​ ​is​ ​geweest.​ ​We​ ​brachten​ ​een​ ​bezoek​ ​aan​ ​de​ ​wijnkelders​ ​van​ ​wijnhuis​ ​Stobi waarna​ ​wij​ ​weer​ ​in​ ​de​ ​bus​ ​stapten​ ​om​ ​naar​ ​Skopje​ ​te​ ​rijden.​ ​Daar​ ​aangekomen​ ​lunchten​ ​wij in​ ​een​ ​gezellig​ ​restaurant​ ​aan​ ​de​ ​Vardar.​ ​We​ ​moesten​ ​binnen​ ​zitten​ ​want​ ​het​ ​weer​ ​was vandaag​ ​wat​ ​minder,​ ​er​ ​viel​ ​wat​ ​lichte​ ​regen​ ​en​ ​de​ ​zon​ ​liet​ ​verstek​ ​gaan.​ ​Na​ ​de​ ​lunch verkenden​ ​we​ ​de​ ​stad​ ​die​ ​na​ ​de​ ​aardbeving​ ​van​ ​juli​ ​1963​ ​weer​ ​opgebouwd​ ​is.​ ​Vooral​ ​het laatste​ ​decennium​ ​heeft​ ​de​ ​regering​ ​veel​ ​geld​ ​gestoken​ ​in​ ​het​ ​herstel​ ​van​ ​de​ ​stad​ ​en​ ​Skopje heeft​ ​nu​ ​een​ ​moderne​ ​uitstraling.​ ​Je​ ​kunt​ ​van​ ​mening​ ​verschillen​ ​of​ ​je​ ​de​ ​vele​ ​standbeelden, fonteinen​ ​en​ ​imposante​ ​gebouwen​ ​mooi​ ​vindt​ ​maar​ ​zeker​ ​is​ ​dat​ ​het​ ​een​ ​stad​ ​is​ ​met​ ​een gezellige​ ​en​ ​levendige​ ​uitstraling.​ ​We​ ​begonnen​ ​onze​ ​stadswandeling​ ​in​ ​de​ ​oude​ ​stad​ ​met zijn​ ​vele​ ​kleine​ ​winkeltjes​ ​waar​ ​we​ ​de​ ​Sveti​ ​Spas-kerk​ ​bezochten​ ​om​ ​de​ ​prachtige walnoothouten​ ​iconostase​ ​te​ ​bekijken.​ ​We​ ​wandelden​ ​in​ ​een​ ​rustig​ ​tempo​ ​terug​ ​door​ ​de oude​ ​wijk​ ​en​ ​liepen​ ​over​ ​de​ ​15de​ ​eeuwse​ ​mooie​ ​stenen​ ​brug​ ​over​ ​de​ ​Vardar​ ​de​ ​’nieuwe’ stad​ ​en​ ​ook​ ​echt​ ​een​ ​andere​ ​wereld​ ​in​ ​om​ ​het​ ​nationale​ ​museum​ ​te​ ​bezoeken.​ ​Helaas waren​ ​de​ ​iconen​ ​vanwege​ ​een​ ​verbouwing​ ​niet​ ​te​ ​bezichtigen.​ ​Ons​ ​volgende​ ​doel​ ​was​ ​het oude​ ​station​ ​van​ ​Skopje​ ​dat​ ​door​ ​de​ ​aardbeving​ ​grotendeels​ ​verwoest​ ​werd.​ ​De​ ​klok​ ​aan​ ​de buitenkant​ ​is​ ​stil​ ​blijven​ ​staan​ ​op​ ​dat​ ​fatale​ ​moment:​ ​05.17​ ​in​ ​de​ ​morgen​ ​op​ ​26​ ​juli​ ​1963.​ ​In het​ ​station​ ​is​ ​nu​ ​een​ ​museum​ ​ingericht​ ​ter​ ​herinnering​ ​aan​ ​de​ ​ramp.​ ​Vervolgens​ ​liepen​ ​we naar​ ​de​ ​plaats​ ​die​ ​is​ ​ingericht​ ​als​ ​herinneringsplaats​ ​voor​ ​Moeder​ ​Teresa.​ ​Op​ ​de​ ​plaats​ ​waar vroeger​ ​de​ ​katholieke​ ​kerk​ ​stond​ ​waar​ ​zij​ ​in​ ​1910​ ​als​ ​Gonxhe​ ​Bojaxhiu​ ​werd​ ​gedoopt​ ​is​ ​100 jaar​ ​na​ ​haar​ ​geboorte​ ​in​ ​2010​ ​dit​ ​gebouw​ ​geopend.​ ​Een​ ​zaal​ ​vol​ ​herinneringen​ ​aan​ ​deze bijzondere​ ​vrouw​ ​en​ ​een​ ​mooie​ ​kapel​ ​waar​ ​wij​ ​een​ ​viering​ ​konden​ ​houden.​ ​Haar naamgenote​ ​Trees​ ​had​ ​weer​ ​een​ ​bijzondere​ ​en​ ​indrukwekkende​ ​viering​ ​samengesteld​ ​en aan​ ​het​ ​eind​ ​zongen​ ​wij​ ​samen​ ​het​ ​Ave​ ​Maria.​ ​Het​ ​was​ ​heel​ ​mooi,​ ​dat​ ​vonden​ ​ook​ ​de aanwezigen​ ​die​ ​niet​ ​tot​ ​onze​ ​groep​ ​behoorden,​ ​en​ ​wij​ ​liepen​ ​best​ ​nog​ ​onder​ ​de​ ​indruk​ ​naar ons​ ​hotel​ ​om​ ​in​ ​te​ ​checken​ ​en​ ​te​ ​genieten​ ​van​ ​een​ ​lekker​ ​diner.​ ​Met​ ​een​ ​grote​ ​groep​ ​gingen we​ ​‘s​ ​avonds​ ​de​ ​stad​ ​nog​ ​in​ ​en​ ​we​ ​sloten​ ​weer​ ​een​ ​mooie​ ​dag​ ​af​ ​met​ ​dat​ ​een​ ​lekker​ ​drankje op​ ​een​ ​gezellig​ ​terras.  

 

Woensdag 27 september

Woensdag​ ​27​ ​september Vertrek​ ​uit​ ​Skopje​ ​en​ ​via​ ​het​ ​klooster​ ​van​ ​Sv.​ ​Jovan​ ​Bigorski​ ​naar​ ​Struga
 Vandaag​ ​maakten​ ​we​ ​een​ ​mooie​ ​tocht​ ​langs​ ​de​ ​rivier​ ​de​ ​Radika​ ​door​ ​nationaal​ ​park Mavrovo​ ​naar​ ​het​ ​Sveti​ ​Jovan​ ​Bigorski​ ​klooster​ ​dat​ ​een​ ​van​ ​de​ ​meest​ ​waardevolle iconostases​ ​van​ ​Macedonië​ ​bezit.​ ​Onderweg​ ​dronken​ ​we​ ​koffie​ ​en​ ​lunchten​ ​we​ ​in eenvoudige​ ​lokale​ ​gelegenheden.​ ​Daar​ ​zagen​ ​we​ ​heel​ ​duidelijk​ ​het​ ​grote​ ​verschil​ ​tussen​ ​de steden​ ​en​ ​het​ ​platteland​ ​dat​ ​in​ ​onze​ ​ogen​ ​nog​ ​erg​ ​armoedig​ ​is.​ ​Na​ ​de​ ​lunch​ ​gingen​ ​we​ ​de bergen​ ​in​ ​naar​ ​het​ ​klooster,​ ​een​ ​aantal​ ​met​ ​een​ ​busje​ ​en​ ​een​ ​aantal​ ​durfde​ ​de​ ​steile​ ​klim​ ​te voet​ ​aan.​ ​Het​ ​bezoek​ ​was​ ​de​ ​moeite​ ​meer​ ​dan​ ​waard.​ ​Het​ ​kerkje​ ​was​ ​prachtig​ ​en​ ​we​ ​waren er​ ​getuige​ ​van​ ​een​ ​monnik​ ​die​ ​met​ ​een​ ​ziek​ ​kind​ ​en​ ​zijn​ ​ouders​ ​bad​ ​bij​ ​de​ ​icoon​ ​van Johannes​ ​de​ ​Doper,​ ​de​ ​patroonheilige​ ​van​ ​de​ ​kerk.​ ​De​ ​meesten​ ​van​ ​ons​ ​gingen​ ​te​ ​voet​ ​naar beneden​ ​om​ ​nog​ ​even​ ​wat​ ​langer​ ​van​ ​het​ ​geweldige​ ​uitzicht​ ​te​ ​genieten.​ ​Daarna​ ​reden​ ​we verder​ ​naar​ ​het​ ​Sint​ ​Jorisklooster​ ​in​ ​Rajcica,​ ​een​ ​vrouwenklooster​ ​waar​ ​de​ ​hoeden​ ​van​ ​de Macedonische​ ​priesters​ ​gedecoreerd​ ​worden.​ ​Vandaag​ ​werd​ ​daar​ ​de​ ​feestdag​ ​van​ ​de Kruisverheffing,​ ​de​ ​naam​ ​van​ ​onze​ ​basiliek,​ ​gevierd,​ ​daar​ ​hebben​ ​we​ ​nog​ ​even​ ​bij stilgestaan.​ ​Het​ ​kruis​ ​was​ ​prachtig​ ​versierd​ ​met​ ​laurier​ ​en​ ​rozenblaadjes​ ​en​ ​in​ ​het​ ​sfeervolle kerkje​ ​van​ ​het​ ​klooster​ ​hielden​ ​we​ ​een​ ​inspirerende​ ​viering.​ ​Tijdens​ ​de​ ​viering​ ​bracht​ ​een zuster​ ​een​ ​schrijn​ ​binnen​ ​met​ ​een​ ​relikwie​ ​van​ ​Sint​ ​Joris.​ ​Aan​ ​het​ ​eind​ ​van​ ​de​ ​viering​ ​en werd​ ​weer​ ​het​ ​Ave​ ​Maria​ ​gezongen,​ ​ook​ ​deze​ ​keer​ ​ontroerend​ ​mooi.​ ​Vervolgens​ ​reden​ ​we via​ ​een​ ​prachtige​ ​route​ ​door​ ​de​ ​bergen​ ​en​ ​langs​ ​rivieren​ ​en​ ​meren​ ​naar​ ​ons​ ​laatste​ ​hotel​ ​in Kalista​ ​bij​ ​Struga.​ ​Helaas​ ​was​ ​dat​ ​hotel​ ​niet​ ​wat​ ​we​ ​ervan​ ​verwacht​ ​hadden​ ​maar​ ​we​ ​hebben zo'n​ ​geweldige​ ​groep​ ​dat​ ​die​ ​tegenvaller​ ​heel​ ​goed​ ​werd​ ​opgevangen.​ ​Het​ ​is​ ​echt ongelofelijk​ ​dat​ ​we​ ​net​ ​als​ ​bij​ ​de​ ​vorige​ ​parochiereizen​ ​weer​ ​zo​ ​snel​ ​zo'n​ ​hechte​ ​band​ ​met elkaar​ ​hebben​ ​gekregen,​ ​allemaal,​ ​niemand​ ​uitgezonderd.​ ​Dat​ ​is​ ​zo​ ​mooi,​ ​dat​ ​moeten​ ​we​ ​bij onze​ ​reizen​ ​echt​ ​zo​ ​blijven​ ​houden!
 
 

Sveti Johan Bigorski klooster

 

Een zuster brengt de schrijn met een relikwie van Sint Joris naar de kerk

Impressie van onze tocht door het prachtige natuurgebied van Mavrovo

Donderdag 28 septemberStruga en omgeving
 
Onze laatste dag alweer. We begonnen met een bezoek aan de drie naast ons hotel gelegen kerken. Eerst bezochten we de Maria Geboorte-kerk. Bij de icoon van de Moeder van Tederheid die een van ons gisteren gekocht had werd een getuigenis van een Nederlandse vrouw voorgelezen getiteld ‘De taal en de ervaring van iconen’. Vervolgens bezochten we een grotkerkje waar lang geleden de monniken zich terugtrokken om er afgesloten van de wereld te leven om zich volledig te kunnen toewijden aan het geloof, aan God. De cellen van de monniken waren nog te zien en ook bijzondere 15e eeuwse fresco’s. De laatste kerk was de vrij nieuwe Petrus en Paulus-kerk. Vervolgens stapten we in de bus voor ons bezoek aan Struga. Na de koffie op een mooie plek aan het meer van Ohrid wandelden we langs de rivier de Zwarte Drim het stadje in. Bij het standbeeld van de meest bekende Macedonische dichters en schrijvers, de gebroeders Miladinov, declameerde onze gids Sveto in zijn moedertaal het gedicht ‘Verlangen naar het zuiden’, ontroerend mooi. We liepen verder door het plaatsje naar de plaatselijke markt waar we even rond konden kijken en daarna gingen we terug naar de bus en reden we naar Radozda om daar het grotkerkje van de aartsengel Michaël te bekijken. Een heel steile klim naar boven maar de meesten waagden zich eraan en de inspanning werd meer dan beloond want er waren prachtige fresco’s en iconen te zien. Een natuurlijk konden we weer genieten van het prachtige uitzicht op het meer. Na de afdaling konden we in restaurant ’De Parels’  aanschuiven voor een heerlijke lunch: een shopska-salade als voorgerecht en een echte Ohridforel als hoofdgerecht. We hebben ervan genoten. Daarna terug naar ons hotel om ons voor te bereiden op onze afscheidsavond in Vevcani. De afscheidsviering wilden we bij de bronnen van de Zwarte Drim houden maar het begon zo hard te regenen dat we het in het restaurant moesten doen. Het was weer een hele mooie viering met als thema ‘De weg van het verlangen’. En na de viering hadden we een heel gezellige avond met elkaar. Er was live muziek en er werd gedanst en gezongen onder aanvoering van Sveto. Voldaan keerden we terug naar het hotel voor onze laatste nacht in Macedonië.
 
 


Getuigenis bij de icoon van de Moeder van Tederheid

 

Op weg naar het grotkerkje van aartsengel Michaël

Vrijdag 29 september 

 Vandaag vlogen wij weer naar huis. Na het ontbijt bracht de bus ons naar Ohrid waar we voldoende tijd hadden om nog even wat rond te lopen, een terrasje te pakken of wat te winkelen. Tenslotte moesten de laatste denars toch opgemaakt worden. Een aantal van ons wilde eigenlijk nog wel een icoon kopen en ging daarvoor met gids Sveto op pad naar de Moeder Gods kerk. En dat bleek een goed idee want ze kwamen met hele mooie iconen terug. Om 12.30 uur verzamelden we ons bij het beeld van Sveti Kliment waar Sveto ons ophaalde om ons naar de bus te brengen die ons naar het vliegveld zou brengen. We checkten onze bagage in en daarna nuttigden we het lunchpakket dat we mee hadden gekregen.  Klokslag 15.15 uur vertrok ons vliegtuig en ruim voor de geplande aankomsttijd landden we al op Schiphol na een heel goede vlucht met een ontzettend aardige gezagvoerder die ons uitvoerig vertelde hoe we vlogen en wat we onderweg allemaal konden zien. Wie goede ogen had kon Raalte zien liggen want we vlogen heel mooi over Twente en Salland en we zagen links en rechts van ons Deventer en Zwolle liggen aan de IJssel die er als een schitterend lint langs liep. Wat een prachtige thuiskomst! Maar toen we Schiphol verlieten begon het net heel hard te regenen dus dat was even pech. Gelukkig stond TCR ons op te wachten en zaten we snel in de bus van Renate die ons in de stromende regen veilig naar Raalte bracht. Om 21.00 zette ze ons op de Domineeskamp af waar we door familie en vrienden opgehaald werden. Met warme omhelzingen namen we afscheid van elkaar. We hebben een ontzettend mooie reis gehad die het thema 'Kloosters en iconen' alle eer aandeed.  Natuurlijk was het jammer dat pastor Astrid van Engeland, die bij het uitzoeken van de reis nog de voorzitter van de reiscommissie was, deze reis niet mee kon maken omdat zij inmiddels een andere baan had gekregen.  Maar pastor Trees Schoot Uiterkamp uit Haarle, die als pelgrim mee zou gaan, heeft haar plaats op een geweldige manier ingenomen. Samen met de andere leden van de reiscommissie Timo Besten, Willie Boosveld, Theo Icking en Els Ruiter heeft zij er een hele mooie reis van gemaakt. Wij hebben genoten van prachtige vieringen met mooie teksten en mooie liederen maar ook van het samenzijn, het met elkaar in gesprek zijn, het letterlijk met elkaar lachen en huilen. Het kon allemaal, het was ook deze keer weer een fantastische groep. Iedere dag maakte een van ons een verslag. Die verslagen gaan we bundelen en als dat klaar is worden ze ook op de website geplaatst, dat zal eind volgende maand zijn. Dank nogmaals aan alle pelgrims voor de fijne tijd die we met elkaar hebben gehad in prachtig Macedonië. Natuurlijk gaan we er nog een avond met elkaar op terugkijken! En ook dank aan Ben Baack die de foto's maakte die bij onze verslagen zijn geplaatst en aan Anton Huisman die alles zo snel op de website heeft gezet.

De reiscommissie.



Wachten op de bus bij Sveti Kliment in Ohrid


Weer veilig geland op Schiphol

 

Meest recente berichten