26-01-2019

Overweging uitgesproken tijdens de gebedsviering op 26 januari 2019

Executeur Testamentair

 

Executeur testamentair.

Geen alledaagse uitdrukking, voor iets wat eigenlijk wel dagelijks voorkomt: nl.:  de laatste wensen vervullen van iemand die gaat sterven of overleden is.

De uitvoerder van het testament is de persoon die in het testament aangewezen wordt als persoon die de nalatenschap van de erflater, de overledene moet uitvoeren, die dus alle zaken rondom de afwikkeling van de erfenis regelt. Met een mooie Franse benaming heet zo iemand: executeur testamentair.

Nou gaat een executeur uiteraard over de materiele nalatenschap van de overledene. Hij of zij zorgt ervoor dat alles wat in het testament genoemd staat over bezittingen ook wordt uitgevoerd, of als er geen testament is, dat de wettelijke regels omtrent bezittingen worden nagekomen.

U weet het wel, nergens zoveel ruzie als over geld en nergens zoveel familieruzie als om erfenissen. Het is bijna spreekwoordelijk. Het gaat altijd om het krijgen en hebben van materiele dingen, geld en goed.

Je kunt ook bij leven al aan je kinderen schenken, met de warme hand. Maar toen wij voor een financieel advies bij de bank waren zei een medewerkster: Mijn moeder zei altijd: Ik klee me niet uit voordat ik naar bed ga.  

Vandaag hebben we het erover dat ieder van ons een executeur testamentair is. Ieder van ons is uitvoerder van de nalatenschap van Jezus van Nazareth, uitvoerder van de (laatste) wensen van Jezus. 

Het betreft niet de boedel, niet de bezittingen.  In de evangeliën gaat het niet over geld en goed, maar over een boodschap, over wat volgens de wil van Jezus dient te gebeuren Dat is het geestelijke bezit, dat zijn de bedoelingen, datgene wat Jezus ons heeft willen zeggen, waarin hij ons is voorgegaan.

Een boodschap blijft veel langer hangen, veel langer bestaan, dan iets materieels. We kennen belangrijke mensen van onze tijd, niet omdat ze materiele zaken hebben nagelaten zoals bv.  Einstein, Martin Luther King of Nelson Mandela, maar wat ze aan gedachten hebben nagelaten. Dat is wat van hen over blijft. 

Zo ook van Jezus van Nazareth.

In het Evangelie lezen we dat Lucas  het precies heeft uitgezocht en het allemaal heeft nagetrokken bij de ooggetuigen en de toehoorders die Jezus persoonlijk hebben gezien, gehoord en gekend. Lucas heeft de laatste wensen van Jezus, zijn boodschap uit de eerste hand, wil hij zeggen. Die boodschap tekent hij dan  als ooggetuige letterlijk op uit de mond van Jezus.

Die boodschap horen we vandaag  in het evangelie bij het optreden van Jezus in de tempel.

Hij komt aan armen goed nieuws brengen, gevangenen de vrijheid geven, blinden laten zien. mensen die het moeilijk hebben, helpen. Samengevat: er komt een nieuwe tijd, een betere tijd. Dat is de nalatenschap van Jezus en daar moeten wij wat mee, als we uitvoerders van die erfenis willen zijn, als we Christen willen zijn. 

Van Jezus hebben we 20 eeuwen na zijn dood nog veel over, van alles wat hij te vertellen had, opgeschreven in het Nieuwe Testament  geschreven door de mensen van die tijd, met de ogen en oren van die tijd.

Die boodschap, die wilsbeschikking van Jezus  zullen  wij als een testament  moeten lezen met de ogen van onze tijd. We kunnen de tijd van Jezus niet zonder meer leggen op onze tegenwoordige tijd. In 20 eeuwen is er wel wat veranderd. De hele manier van leven is anders, de inzichten zijn anders. Als je de maatschappij van 50 jaar geleden, van toen ik nog  jong was, vergelijkt met de huidige samenleving, dan zie je grote verschillen. 

Wat is er medisch niet allemaal veranderd. Wat is er technisch niet allemaal veranderd. Wat is er in onze gedachten en meningen niet allemaal veranderd in een halve eeuw!

Laat staan in 20 eeuwen!! 

We kunnen dus de wereld van Jezus niet één op één leggen op onze wereld. We kunnen de bijbel in veel gevallen niet letterlijk lezen en toepassen op onze samenleving. De schepping in zeven dagen, de pratende slang in het paradijs. Wat denkt u?

De wonderen van Jezus: Jezus die over water loopt, Jezus die eten verzorgt voor 5000 mensen. Wat denkt u?

Jezus opgestaan uit de dood? 

We kunnen met zekerheid zeggen, denk ik,   dat we met de inzichten van 20 eeuwen geleden  omzichtig moeten omgaan en zeker geen mensen mogen uitsluiten.

Het kan Gods wil niet zijn om met de Nashville verklaring, u weet wel die anti-homo regels uit America, hier vooral bekend in de Protestante kerk, om daarmee mensen om de oren slaan en ze  de kerk uit zetten. 

Maar toch… Bijbelteksten. We lezen de bijbel, de teksten,  hier, altijd weer. Ze hebben al 20 eeuwen een boodschap voor ons. Het is  de persoon van Jezus die een boodschap voor ons heeft.

Lucas vat vandaag die boodschap van Jezus nauwkeurig samen: Een nieuwe tijd breekt aan voor mensen die achtergesteld zijn.

En wij  zijn de uitvoerders van het  evangelie. 

Die boodschap kunnen we wél letterlijk overbrengen naar onze tijd: opkomen voor armen en misdeelden is bij ons hetzelfde als 20 eeuwen terug. Dat is de Christelijke boodschap die wij moeten uitvoeren.  Dat is het goede nieuws! 

Als we om ons heen kijken zien we over de hele wereld  het slechte nieuws de overhand hebben. In America is een president meer bezig met zijn  eigen gelijk dan met het belang van honderdduizenden mensen. In Engeland staan de blijvers keihard tegenover de anti-europa-stemmers. Oorlog in Jemen, aanslagen in Azie, vluchtelingen die verdrinken in de Middellandse zee, oude mensen die in hun eigen huis overvallen worden  onlangs in Heeten. Kinderen van asielzoekers die ons land uitgezet worden.

Ik hoef u niets te vertellen. Kijk direct maar naar het nieuws van 8 uur en er komt een stroom van ellende op je af.

Wat is dan het goede nieuws?

Wat maakt de boodschap van Jezus zo de moeite waard?

Voor velen niet om in het weekend hier in de kerk bij elkaar te komen. De boodschap  van Jezus komt via de kerken en de bijbehorende rituelen bij de hedendaagse generatie maar moeilijk aan.

De kerk raakt haar maatschappelijk belang  langzaam maar zeker kwijt. Er is geen actualiteit rubriek op T.V. die een bisschop aan het woord laat. 

We zullen terug moeten naar waar het begon, naar de plek waar Jezus vertelde hoe wij moeten omgaan met wat hij  van belang achtte, met waar het in het leven echt op aan komt, hoe de mensheid met elkaar moet samenleven. Orthodoxe regels en wetten zijn onbelangrijk. Het gaat om daden van goedheid, klaar staan voor anderen.

Met de komst van Jezus als mens in deze menselijke wereld, is zijn boodschap van humaniteit gegeven. Humaniteit, menselijkheid,

de menselijkheid van Jezus als mens staat voorop. 

We kunnen de wereld alleen maar redden door mensen te verenigen, mensen tot elkaar te brengen, in plaats van hen uit elkaar te drijven, tweespalt te zaaien.

We kunnen de wereld alleen maar redden als we delen met elkaar en niet alles voor onszelf houden.

We kunnen de wereld alleen maar redden als we geen mensen uitsluiten om wat ze doen of wat ze zijn.

Mensen het gevoel geven dat er goedheid is.

Wees maar niet bang, er bestaat nog zoiets als hulp. 

Die boodschap van Jezus geeft ons vertrouwen in de wereld, en vertrouwen in de jonge generatie;  wat zelfs zover gaat dat wij hopen en geloven in een leven over de dood heen.

Grote woorden en grootse opdrachten.

Kunnen wij dat? Kan ik dat?

Kan ik de wereld redden?

Er is een Joodse uitspraak uit de Talmoed, die zegt: Wie één leven redt, redt de hele wereld.

 

Henk Gordijn